فرمود ،
« وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ »
و هود با تنى چند كه به دو گرويده بودند نجات يافتند و او بعد از آن بيست و هفت سال حق را عبادت كرد و مدت عمر او چهار صد و شصت سال بود ، و بقولى ديگر صد و پنجاه سال و در مكّه شرفها اللّه تعالى بدار بقا پيوست .
و بعد از هود تا صالح على نبينا و عليه السّلام پيغمبرى ديگر نبود و صالح از قوم ثمود بود چون حق تعالى او را پيغمبرى داد ايشان را بعبادت حق دعوت كرد و گفت :
« يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ »
ايشان بقول او التفات نكردند ، و گفتند : اى صالح ما ترا مردى عاقل دانستيم تو آمدى و ما را از آنچه پدران ما مىپرستيدند باز ميدارى .
چنان كه حق تعالى از ايشان حكايت كرد
« يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا أَ تَنْهانا أَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا وَ إِنَّنا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ مُرِيبٍ »
صالح ايشان را به آمدن عذاب تهديد كرد هيچ سود نداشت ، تا عاقبت صيحهء عظيم بيامد و ايشان را هلاك كرد چنان كه حق تعالى فرمود :
« وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ »
و مدت عمر صالح دويست و هشتاد سال ، و بقولى چهار صد سال ، و بقولى پنجاه و هشت سال ، و از هود تا صالح پانصد سال بود .
و بعد از صالح پيغمبرى ديگر نبود تا ابراهيم عليه السّلام و او در عهد نمرود در وجود آمد و گويند كهنه نمرود را خبر داده بودند كه درين سال كودكى در وجود آيد كه زوال ملك تو بدست او باشد ، نمرود مطرود حكم كرد كه هر فرزندى نرينه كه در آن سال در وجود آيد بكشند ، مادر ابراهيم در آن سال چون ابراهيم را بزاد از ترس نمرود او را در مغارى پنهان كرد كه از تاريكى هرگز كسى آنجا نرفتى ، و هر روز يك نوبت آنجا رفتى و او را شير دادى ، و تعهد كردى .