فن ششم از كتاب نفايس الفنون كه علم قرائتست
عبارتست از معرفت اختلافاتيكه ميان ائمه قراء واقعست در الفاظ قران به حسب حروف و حركات و ساير تغييرات از وصل و وقف و ادغام و اماله و عموم تصرفات در تلاوت و كميت نقله و روات او و ما آنچه قوانين اينقسم باشد در ده فصل ايراد كنيم إنشاء اللّه تعالى .
فصل اول در بيان رخصت قرائت
از عبد اللّه بن عباس روايتست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
أقرأنى جبرئيل على حرف واحد فراجعته فلم أزل أستزيده و يزيدنى حتى انتهي إلى سبعة أحرف
يعنى در اول جبرئيل قرآن را بر حرف واحد بر من خواند من بر آن زيادتى طلبيدم تا كه به هفت حرف منتهى شد و علما خلاف كردهاند اندر آنكه مراد به اين هفت حرف چيست :
بعضى گفتند مراد وعد است و وعيد و حلال و حرام و مواعظ و امثال و قصص .
و بعضى ديگر گفتند مراد امر است و نهى و مواعظ و احكام و امثال و اخبار از وقايع ماضيه كه آن قصصست و از امور آتيه كه آن غيب است و اصح آنست