مراد بدين احرف لغاتست هم چو لغت قريش و ثقيف و هوازن و اهل يمن و مدينه وجهينه يا قريش و طى و هوازن و همدان و هذيل و عكل و يمن على خلاف فيه چه اينحديث بروايات چند ديگر آمده همه بصريح دال بر آنكه مراد لغاتست .
از آن جمله آنكه أبي بن كعب روايت كرد كه روزى در مسجد رفتم دو شخص نماز ميگذاردند و قرائت هر يك مخالف آن دگر بود و آن هر دو قرائت پيش من منكر چون از نماز فارغ شدم من با ايشان در پيش پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله رفتم و آنقصه باز راندم .
پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود تا چنانچه خوانده بودند برو خواندند چون بشنيد هر دو را تحسين كرد من بواسطه آنكه قريب العهد بود باسلام در قرآن به شك افتادم رسول بدانچه در دل من آمد واقف شد دست بر سينه من زد چنان كه من از هيبت او بلرزيدم پس فرمود :
يا ابى ارسل الى ان اقرء القرآن على حرف فرددت اليه ان هوّن على أمّتى فرد الىّ الثانية أن اقرئه على حرفين فرددت ان هون على امتى فرد الى الثالثه اقرء على سبعة احرف و لك بكل ردة رددتكها مسئله تسئلنيها فقلت اللهم اغفر لامتى اخرت الثانية ليوم ترغب الى الخلق كلهم حتى ابراهيم على الامم ؟
و از آن جمله آنكه ابو بكر روايت كرد كه رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
انزل القرآن على سبعة احرف كلها شاف كاف كنحو هلم و تعال و اقبل و انطلق و الى و اسرع و عجّل
و از آن جمله آنكه روايت كرد كه عمر فرمود :
انزل القرآن على سبعة احرف فاقروا ما يتسر منه
و از آن جمله آنكه ابو هريره روايت كرد كه رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
انزل القرآن على سبعة احرف و المراء فيه كفر ثلث مرات فما عرفتم منه فاعملوا و ما جهلتم فردوه الى عالمه
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 495
مساهمون: أبو الحسن الشعراني
ص٤٩٥