دوم سعى ميان صفا و مروه كه تركش بقربان گوسفندى منجبر شود و سعى بمذهب ديگران ركن است .
سيم وقوف مزدلفه بعد از نماز صبح روز عيد نزديك مشعر الحرام و ترك آن موجب قربان است بمذهب او و آن بمذهب شافعى سنت بود اما شب عيد بمزدلفه خفتن و شبها اقامت در منى بقولى از شافعى و احمد واجبست و به تركش قربان لازم است و بيكقول از شافعى در ترك خفتن در هر يكى قربانى عليحده واجب است و بقولى در هر دو يكقربان و بمذهب ابو حنيفه ترك سنت است .
چهارم موى ستردن به مقدار ربعى از سر و اين بقولى از شافعى ركن است و اقل آن بمذهب او سه موى است .
پنجم رمى هفت سنگ در جمره عقبه روز نحر و در ايام تشريق هر روز بيست و يك در سه جاى و در ترك همه بمذهب أبو حنيفه و يكقول از شافعى يكقربان لازم شود و بقولى ديگر ازو چهار گوسفند لازم شود .
ششم طواف وداع . وقت وقوف بعرفه از زوال روز نهم ذو الحجة است تا بر آمدن صبح روز عيد و ركن او حضور است در عرفات در جزوى ازينوقت بعلم او يا بىعلم او بخواب و يا بيدارى و وقت طواف زيارت از طلوع فجر است تا آخر روز دوم از ايام تشريق و واجبات آن شش چيز است :
اول طهارت از حدث و خبث و ستر عورت .
دوم ترتيب چنان كه خانه در وقت طواف بر جانب دست چپ باشد و ابتدا بحجر الاسود كند .
سيم آنكه به جمله تن از خانه بيرون باشد و حجر و شاذروان از خانه اند .
چهارم آنكه طواف اندرون مسجد الحرام باشد .
پنجم رعايت عدد هفتگانه بكند و اگر بر شش اقتصار كند بمذهب شافعى و مالك اصلا جايز نباشد و بمذهب ابو حنيفه اگر سه گردش از طواف زيارت ترك كند جايز باشد و قربان گوسفندى واجب باشد .
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 490
مساهمون: أبو الحسن الشعراني
ص٤٩٠