خفتن تا بيشتر از ثلث شب فاضلتر است و تا برآمدن صبح صادق وقت جواز نماز خفتن است
اما به مذهب حضرت صادق عليه السّلام هر وقت كه از نماز شام فارغ شود اول وقت نماز خفتن باشد و تا پيش از نيمه شب به مقدار اداء چهار ركعت نماز شام و خفتن بر سبيل اداء تواند كرد و نماز خفتن بعد از نيمه شب قضا بود و پيش مالك اگر از شب مقدار اداء چهار ركعت نماز باشد مغرب و عشاء بر سبيل ادا بايد گذارد پس احتياط آن باشد كه چون اول وقت به اتفاق همه فاضلتر است مگر در نماز بامداد كه پيش ابو حنيفه در آخر وقت فاضلتر است در اول وقت بگذارند تا به اتفاق درست باشد .
فصل چهارم در ستر عورت
بدانكه به قول شافعى ناف و زانو و ما بينهما از مرد عورتست و بقولى ديگر ناف عورتست و زانو نيست .
و پيش ابو حنيفه زانو عورتست و ناف نيست و پوشيدن اين مقدار در نماز و غير آن واجب بود .
و به مذهب صادق عليه السّلام و مالك عورت هر دو پيش و پس است و بس اما جمله اندام زن آزاد عورتست جز روى و هر دو كف دست و از كنيزك همان مقدار عورتست كه در مرد گفته شد با زيادتى پشت و شكم پيش هر چهار . اما به مذهب صادق عليه السّلام همه بدن او عورتست مگر سر كه اگر برهنه بود نماز درست باشد
و اگر در نماز عورت برهنه شود ، به مذهب ابو حنيفه از سواتين زياده از مقدار درمى و از غير سواتين به مقدار ربع عضوى نماز فاسد شود و همچنين اگر نجاستى بجامه يا بدن او رسد و به مذهب شافعى و مالك و احمد هر مقدار كه باشد به مجرد برهنه شدن فاسد شود و همچنين هر مقدار از نجاست كه باشد .
و به مذهب صادق عليه السّلام نيز همينست پس احتياط آن باشد كه مرد زانو و ناف و