تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 456

مساهمون:

ص٤٥٦
ظاهر را اخراج كنند پاك باشد مگر رنگ يا بوى يا طعم وى متغير شده باشد و آب مستعمل نيز پيش او طاهر است و مطهر . و بمذهب صادق عليه السّلام آب روان اگر اندك باشد و اگر بسيار پاك بود « 1 » مگر رنگ يا طعم يا بوى او به نجاست متغير شود و آب ايستاده كه نجاست در او افتد اگر كرى باشد كه آن هزار و دويست رطل عراقى است پليد نشود مگر بتغير طعم يا يا رنگ يا بوى و آب مستعمل بدين مذهب طاهر است و غير مطهر پس احتياط آن باشد كه طهارت از نجاست عينى يا حكمى بآبى كنند كه به اتفاق طاهر بود يا مطهر و چون آب نيابد و اگر يابد استعمال آن متعذر بود بنا بر مرضى يا خوفى يا عدم قدرت بوصول آن جايز باشد كه تيمم كند . و تيمم به مذهب ابو حنيفه و مالك بهر خاكى كه پاك باشد جايز بود و اگر چه با گچ و آهك و ريگ آميخته باشد . و اما بمذهب شافعى و احمد بجز خاك خالص نشايد و بمذهب صادق عليه السّلام بايد كه آن خاك پاك بود و مملوك او يا در حكم ملك و ممتزج نباشد به چيزى كه بواسطه آن او را خاك نخوانند « 2 » . و تيمم هفت ركن است ، اول نقل تراب چه اگر بر روى دست‌هاى او باشد و او دست بر آنجا مالد درست نباشد . دوم طهارت مواضع تيمم . سوم قصد چه اگر باد خاكرا به روى و دست‌هاى او افشاند و او دست در آن مالد درست نباشد . چهارم نيّت . پنجم خاك بجمله روى رسانيدن بمذهب شافعى و مالك و احمد
هامش
( 1 ) در آب روان اندك تصريحى نيست در روايات منقولة از حضرت صادق « ع » و بقاعده بملاقات نجاست از آن اجتناب بايد كرد بمفهوم الماء اذا بلغ قدر كر ا ه ( 2 ) سنك در حكم خاك است چون در حجاز صعيد يعنى سطح زمين بىسنك نيست .