نماز است و ازاله آن واجب و مذهب صادق عليه السّلام نيز همين است الا پيش او در بول و روث ما يؤكل لحمه دو روايتست و فقاع و منى مطلقا نجس پس مكلف بايد كه بدن و جامه و جاى نماز خود را از هر چه پيش مجتهدين نجس است پاك گرداند تا نماز او باتفاق درست باشد .
نجاست حكمى دو نوع است :
يكى مغلظه كه موجب غسلست و دوم غير مغلظه كه موجب وضو است .
اما آنچه موجب غسلست پيش اكثر فقهاء سه چيز است : جنابت و حيض و و نفاس و پنج چيز است در پيش صادق عليه السّلام اينسه و استحاضه مع غمس القطنة و مس ميت پيش از غسل او .
و فرض در غسل جنابت پيش ابى حنيفه سه چيز است .
يكى مضمضه و دوم استنشاق . سيم شستن جملهء اعضاء ظاهر بدن و بن موىها .
و پيش شافعى دو چيز است يكى نيّت دوم شستن جمله اجزاء ظاهر و با موىها و منابت آن و پيش مالك و احمد پنج چيز است : نيت و مضمضه و استنشاق و رسانيدن آب به همه اعضاء و دست بر اندامها ماليدن بوقت غسل و پيش صادق عليه السّلام چهار چيز است : نيت با استدامت آن و رسانيدن آب به ظاهر جميع بدن و بن موىها و تخليل مواضعى كه آب بدون تخليل بدآنجا نرسد و ترتيب يعنى اول سر بشويد بعد از آن جانب راست و بعد از آن جانب چپ .
پس غسل صحيح به همه مذاهب آن باشد كه مستجمع نيّت بود بر سبيل استدامت و مضمضه و استنشاق و شستن جميع ظاهر بدن با موىها و منابت و ماليدن دست بر جميع اندام اگر آب بدشوارى بدآنجا رسد و اگر به آسانى ، با ترتيب و نيت برينوجه كند كه :
نويت العمل يا اغتسل من الجنابة لرفع الحدث و استباحة الصلاة قربة الى الله
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 452
مساهمون: أبو الحسن الشعراني
ص٤٥٢