( 1 ) و در نتيجه ، از حاكمى كه تابع مقياس اسلام است فرمان برند ، و در برابر حاكمى كه سرپيچى مىكند بشورند ، چنين مىفرمايد : . . . به خداى جان آفرين سوگند ، تنها و تنها كسى مىتواند امام ( و حاكم ) مسلمانان باشد ، كه از روى قرآن حكم كند ، قائم بالقسط ( مجرى كامل عدالت ) باشد ، متديّن به دين حق باشد ، و جلو همهء هواهاى نفس خويش را گرفته باشد . . . 6
الإمام الحسين « ع » : . . . أمّا بعد ، فقد علمتم أنّ رسول الله « ص » قد قال في حياته : « من رأى سلطانا جائرا مستحلَّا لحرم الله ، ناكثا لعهد الله ، مخالفا لسنّة رسول الله ، يعمل في عباد الله بالإثم و العدوان ، ثمّ لم يغيّر بقول و لا فعل ، كان حقيقا على الله أن يدخله مدخله » . « 1 »
( 2 ) امام حسين « ع » : . . . شما مىدانيد كه رسول خدا « ص » چنين فرموده است :
« هر كس سلطان ستمگرى را ببيند كه حرام خدا را حلال مىشمارد ، و پيمان خدا را مىشكند ( و به عدالت رفتار نمىكند ) ، و با سنّت رسول خدا مخالفت مىورزد ، و در ميان بندگان خدا به گناه و تجاوز عمل مىكند ، آنگاه با سخن و اقدام در صدد تغيير اوضاع بر نيايد ، سزاوار است كه خداوند او را به همان جايى از دوزخ ببرد كه آن سلطان ستمگر را مىبرد » . ، و اين منشور نبوى - كه امام حسين « ع » آن را روايت كرده است - اعلان جهادى عام است براى هر دوره و زمانى كه مخالفان دين و دشمنان قسط بر جامعه حكومت كنند ، و دعوتى است به پيريزى « قسط اسلامى » ، و شعله ور سازى آتش انقلابهاى دگرگونساز بر ضدّ جبّاران و طاغوتان ، كه ستمگرى را رواج مىدهند ، و از متجاوزان و امتيازخواهان
هامش
« 1 » . « بحار » 44 / 382 ، از مآخذ قديم .