دوازده بار عدد سال تاريخ وفاتش برمىآيد . مفصّل احوالش در احسن التّواريخ و عالمآرا مسطور است . « 1 » منه :
يك چند پى زمرّد « 2 » سوده شديم * يك چند به ياقوت تر آلوده شديم
آلودگى بود به هر رنگ كه بود * شستيم به آب توبه ، آسوده شديم
طايرى
مير دوست طايرى تخلّص ، سخنور نيكو در همان عصر بود . منه :
فرياد كه با اهل وفا يار جفا كرد * افسوس كه قطع نظر از صحبت ما كرد
طالب
شاه طالب در نجف اشرف اقامت داشت . در همان عصر بود . منه :
زان پيشتر كز آدم و عالم نشان نبود * خاكم به پيش تير محبّت نشانه بود
طفيلى مشهدى
شخص سخنور در همان عصر بود . منه :
عزم جفا مكن ، بكن رو به ره رضاى من * خنجر كين مكش ، بكش خار ستم ز پاى من
هر نفسم مران ، بران از در خود رقيب را * دشمن جان مشو ، بشو دوست به مدّعاى من
طاهر
شاه « 3 » طاهر ، اصلش از ولايت است . در هندوستان آمده مدار المهام سلطنت نظام شاه والى دكن شد . در نهصد و پنجاه وفات يافت . « 4 » منه :
برون مىآورد از سنگ عاشق نخل بالايش * ز شاخ و برگ قمرى مىتراشد سرو رعنايش
*
بيرون ميا كه شهرهء آنام مىشوى * ما كشته مىشويم و تو بدنام مىشوى
هامش
( 1 ) . دهخدا : شاه طهماسب اوّل فرزند شاه اسماعيل صفوى ، به سال 919 در قريهء شاهآباد از اعمال اصفهان به دنيا آمد . در سن يازده سالگى به سال 930 به سلطنت رسيد و تا سال 984 يعنى حدود 53 سال سلطنت كرد .
( 2 ) . متن : زمردى . تصحيح شد .
( 3 ) . متن : شاطر . از رياض العارفين 103 تصحيح شد .
( 4 ) . رياض العارفين : شاه طاهر انجدانى ، از سادات انجدان من محال قم ، مولدش همدان و موطنش كاشان بود . مدّتى در كاشان خلايق را ارشاد مىنمود ، آخر الامر صاحب غرضان نسبت طريقهء اسماعيليه به وى داده و سلطان عهد دست آزار به وى گشاد . لهذا او به هندوستان رفته در دكن توطّن گزيد . سلطان نظام شاه ارادت وى اختيار كرد و طريقهء دين مبين اثنا عشرى در آن مملكت رواج يافت . به سال 956 درگذشت و جسدش را به عتبات عاليات بردند .