تاريخ عمارتش اگر مىخواهى * ارقام عناصر است و صفر و افلاك 184
تاريخ وفات تو چه گويد فردى * اى عمدهء اهل علم افسوس از تو 130
تا كرد خدا روزى من وادى غم را * در عشق صلاح است عرب را و عجم را 61
تا كه اى خوبان كَشَم بيداد از دستِ شما * داد از دستِ شما ، فرياد از دستِ شما 202
تا ملك بود شخصِ تو والى اولى * خطِّ ره من نشان عالى اولى 103
تا نويد وقف بر آياتِ روى مصحفش * در دوات غنچه دارد سرخىِ بسيار گل 265
تا هلالِ عيد اهلِ ديد شد ابروى تو * مردمان ديدند ماه عيد را بر روى تو 268
تا همره آب ديدهء لعل فشان * از آتش هول دارم اين سوز نهان 115
تب غم دارم و درد سرِ هجران بر سر * آمده جان بر لب و نامده جانان بر سر 103
ترا بر روى گل هر گه ز سنبل سايهبان افتد * برآيد از دلم آهى و آتش در جهان افتد 234
تفاوت همين است اى محرم راز * كه شيدا ز بلخ است و سعدى ز شيراز 207
تفسيرِ كلام است اداى پدرم * شاهان جهان همه گداى پدرم 279
تمتع ز هر گوشهاى يافتم * ز هر خرمنى خوشهاى يافتم 253
تمتع ز هر گوشهاى يافتم * ز هر خرمنى خوشهاى يافتم 272
تنِ بىجان نهان در خاك بهتر * بساطِ زندگى او پاك بهتر 154
تو خونِ كسان خورى و ما خون رزان * انصاف بده كدام خونخوارتريم 106
تو غرّه مشو كه عمر من چندينست * كين اسبِ اجل هميشه زيرِ زينَست 91
تير تو كه چون عقاب پروازگرست * از چشمهء چشم دشمنان آبخورست 16
تيغ تو گرفته عرصهء عالم را * برهم زده داستان رستم را 50
جامى نهاده چشم به طاق مزار خويش * يعنى به طاقِ ابروى تو مايلم هنوز 35
جان پيش روى تو سخن از گل نمىكند * دل با خطت ستايش سنبل نمىكند 210
جان در بدن مسافر و تن در حضر مرا * باشد هميشه در وطنِ تن سفر مرا 4
جان را صداى تيغ تو از رنج تن رهاند * آوازِ آب زحمتِ بيمار مىبرد 114
جان من از ديده در دل مىكنم منزل ترا * تا نهان از مردمان بينم به كام دل ترا 142
جان نرخِ بوسى از لب شكرفشان توست * سودا رسيده است و شكر در دهان توست 272
جان و دل تير تو مىخواهند ، چون خواهد شدن * گر بيندازى ميان هر دو خون خواهد شدن 215
جاى كه آفتابِ سپهر كمال بود * تصنيف كرد نسخه ز هر علم بىحسيب 35
جاى نهنگ بحر عجب اينكه تيغ تو * بحرست و مىكند نهنگان ازو فرار 32
جرم مَىْ داشتم كه بر جايم * صدر اعظم نشاند ساقى را 214
جز سرِ كوى تو ما را نيست مأواى دگر * مردن آنجا بِه كه بودن زنده در جاى دگر 60
جلدِ مصحف كنده و چرم نقاره ساخته * مىشود معلوم ازين كو ياغى پيغمبر است 133
مذكر احباب ( فارسى ) — صفحة 337
مساهمون: نجيب مايل هروى
ص٣٣٧