امامى كه روبندِ خيل ملايك * به حرمت حريم درش را به شهپر 95
امروز پريشانتر از آنم كه توان گفت * وز داغِ جدايى نه چنانم كه توان گفت 119
امروز كه جانم به لب از مشتاقىست * در مجلس اغيار مه من ساقىست 44
اميد كه بعد ازين نيايد از من * چيزى كه در آن نيست رضاى پدرم 309
اندك استغناى او عشاق را دلخون كند * گر بقدرِ حسن استغنا كند كس ، چون كند 66
انصاف بده اى فلك مينا فام * زين هر دو كدام خوبتر كرد خرام 148
او از دهن مار شكر مىطلبد * از پشهء ماده ، شير نر مىطلبد 231
اوحدى شصت سال سختى ديد * تا شبى روزِ نيكبختى ديد 303
او فتادَست در جهان بسيار * بىتمييز ارجمند و عاقل خوار 106
اول از بالاى كرسى بر زمين آمد سخن * او دگر بار از زمينش برد و بر كرسى نشاند 50
اهل زمانه حاسد ، كارِ زمانه فاسد * بازار فضل كاسد ، معلوم حال فاضل 245
اى بر سر هر كوى ز تو گفت و شنيدى * وى سرِّ تو در سينهء هر پير و مريدى 93
اى به بالا همان كه مىدانى * تو گلى ما همان كه مىدانى 207
اى به خنده لعلت را ميل شكرافشانى * زان دو لب چه شيرين است خندههاى پنهانى 287
اى پادشاه خوبان تا كى كنى تغافل * يادى نمىكنى هيچ از عاشقانِ كابل 109
اى تو مجموعهء خوبى ز كدامت گويم * . . . 244
اى خوش آن دم كه شوم خاكِ درِ ميخانه * تا ز خاكم بكند چرخ فلك پيمانه 200
اى دردِ مرا دوا جفاى پدرم * وى كحلِ دو ديده خاك پاى پدرم 309
اى دل غم يار و نالهء زار خوشست * خونِ جگر و ديدهء خونبار خوشست 186
اى زبان تو در دهانِ چغوك * وز زبان تو زنده جان چغوك 129
اى ز خطِّ عنبرافشانت معطّر مجمره * حسرت چشم تو دارد در خطا آهو بره 127
ايزد كه جهان به قبضهء قدرت اوست * دادَست ترا دو چيز كان هردو نكوست 221
اى سبزه به گردِ سمنت غاليه آميز * ور غاليهات آتش سودازدهها تيز 196
اى سهى سرو سلامت باشى * راست تا روزِ قيامت باشى 275
اى شاخِ گل چو سروِ سهى قد كشيدهاى * بر لعلِ لب خطّى ز زَبرجد كشيدهاى 103
اى شاه جهان پناه دست كرمت * طى كرده تمام قصهء حاتم را 50
اى صاحب فتوا ز تو پركارتريم * با اين همه مستى ز تو هشيارتريم 106
اى صبا از خاك پاى او به من گردى رسان * تا به چشم خود به جاى كُحل بينايى كشم 89
اى عالمِ پلغرى چه نالم از تو * علامهء عالمى و عالم از تو 111
اى كعبتين ديده به هر نقش كرده بند * از بندِ نقش بگذر و دل نِه به نقشبند 13
اى كمال دولتت از وصمت نقصان برى * وى ضمير روشنت آيينهء اسكندرى 260
مذكر احباب ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: نجيب مايل هروى
ص٣٣٢