آرى به لب آن زبان كه جان تازه كنى « « 20 » » * آرى ز زبانت دل و جان تازه شود
و گفته كه در برابر " آرى " كه اينجا واقع شده هرجا به معنى در جواب نيز لفظى مانند او بوده باشد « « 21 » » .
[ 151 ] ذكر جميل شيخ مفضل مهنه
بسيار شكفته و منبسط بود « « 1 » » و همواره سر به گريبان تفكّر « « 2 » » فرو برده در درك أسرار سخن مىكوشيد ، و اوراق سفينهء دل « « 3 » » را خلعت خيال مىپوشيد . سخنان خوب و خيالات مرغوب دارد ، و اين مطلع رنگين از سخنان شيرين و گفتار نمكين اوست « « 4 » » :
نظم
بازم هواىِ آن لبِ ميگون و چشم مست * جامِ شبانه داد و خمارِ سحر شكست « « 5 » »
و اين رباعيش بغايت خوب و مرغوب واقع شده است « « 6 » » :
رباعى
گويند رخِ تو مهر يا مَه باشد * بسيار حديثِ ناموجّه باشد
با زلف و قدِ تو نسبتِ سنبل و سرو « « 7 » » * فكرى « « 8 » » كج و انديشهء كوته باشد
در ولايت « « 9 » » نسف مدفون است .
[ 152 ] ذكر جميل مولانا مير محمود بچقى « « 1 » »
مجمع الفضائل و الكمالات بود « « 2 » » و به واسطهء درويشى « « 3 » » كتمان حال خود مىنمود . از جمله « « 4 » » شاگردان ارشد « « 5 » » صاحب فضل جلى مولانا عبد العلى برجندى « « 6 » » است كه زبان فصحا در تعريف او قاصر
هامش
( 20 ) .Pآرى : لب در زبان جان تازه كنم
( 21 ) .P« و گفته . . . باشد » ندارد
[ 151 ] :
( 1 ) .Pبعد از « منبسط بود » چنين آمده : پيوسته بساط انبساط را در بسيط زمين بسط مىنمود
( 2 ) .Bتخيّل
( 3 ) .Pسفيد دل
( 4 ) .Pو اين مطلع از سخنان شيرين اوست
( 5 ) .Pگذشت
( 6 ) .Pو اين رباعى را بسيار موجه گفته
( 7 ) .Pبا زلف قدت نسبت سنبل يا سرو
( 8 ) .Pفكر
( 9 ) .B« ولايت » ندارد
[ 152 ] :
( 1 ) .Pذكر جميل مولانا كمال الدين مير محمود نخفى
( 2 ) .Pقريهاى از قراى خراسان است ملا مجمع الفضايل بود
( 3 ) .Pدر لباس درويشى
( 4 ) .P« جمله » ندارد
( 5 ) .P , Hرشيد
( 6 ) .Pبيرجندى