رباعى
چون رنده ز كارِ خويش بىبهره مباش * چون تيشه به سوى خويش دائم متراش « « 8 » »
پيوسته چو ارّه باش در علمِ معاش * چيزى سوى « « 9 » » خود مىكش « « 10 » » و چيزى مىپاش « « 11 » »
اشعارش بىچاشنى نيست و اين دو بيت به « « 12 » » او منسوب است :
نظم
چند دردسر ز دستِ هجر و تنهايى كَشَم * پاى دل در دامنِ صبر و شكيبايى كشم
اى صبا از خاكِ پاى او به من گردى رسان * تا به چشمِ خود به جاى كُحل بينايى كشم
در سنِّ نود سالگى بوده « « 13 » » كه نجّار اجل درخت املش را به ارّهء تقدير از پا فكنده . [ [ ظاهرا مدفنش در قريهء ديمون است « « 14 » » ] ] .
[ 33 ] ذكر مولانا قوسى « « 1 » »
از شاعران قديم و ياران نديم بوده « « 2 » » و با وجود آنكه چلّه شيب قامتش « « 3 » » را چون كمان ساخته بوده « « 4 » » در هر گوشه كه پى به صحبتى مىبرده ، چون تير خود را رسانيده سر حلقهء آن مجلس مىگشته ، « « 5 » » طلاب را به قلاب سخن « « 6 » » به جانب خود كشيده ، خويشتن « « 7 » » را هدف ناوك بلا مىساخته . و ظرفا او را نشانه كرده ، تير مطايبه به سويش مىانداختهاند « « 8 » » و او به شكفتگى پيش آمده « « 9 » » به ايشان مىپرداخته ، « « 10 » » گرد ملال به خاطر « « 11 » » راه نمىداده [ [ گاهى به شعر توجّه مىنموده « « 12 » » ] ] و اين بيت رنگين « « 13 » » از اشعار شكستهبستهء اوست :
هامش
( 8 ) .Pمخراش
( 9 ) .Pبه سوى
( 10 ) .Pخود كش
( 11 ) .Bمىبپاش
( 12 ) .Pبه دو
( 13 ) .Pسالش به نود رسيده بوده
( 14 ) .Bداخل قلاب را ندارد
[ 33 ] :
( 1 ) .Pقدسى
( 2 ) .P+ است
( 3 ) .Pقدش
( 4 ) .Pبود
( 5 ) .Pسرحلقهء مجلس گشته
( 6 ) .Pو به قلاب سخن طلاب را
( 7 ) .Pخويش
( 8 ) .Pو ظرفا و شعرا از هر طرف نشانه ساخته تير مطايبه را به جانب او مىانداختهاند
( 9 ) .P« پيش آمده » ندارد
( 10 ) .Pپرداخته
( 11 ) .Pگرد ملال را به گرد خاطر
( 12 ) .B« گاهى به شعر . . . و » ندارد
( 13 ) .P« رنگين » ندارد