عبد الملك و حاضران بخنديدند و او را گفتند « 1 » اين « 2 » حساب تو « 3 » آسانترست ، كه « 4 » ترا به « 5 » هيچ كتاب « 6 » نظر نمىبايد كرد و منتظر طالع وقت و ارتفاع « 7 » آفتاب « 8 » نمىبايد بود .
[ چرا به يزيد بن مروان ( يكى از حمقاى عرب ) ذو الودعات گفتند ]
حكايت « 9 » ( 11 ) در مجمع الامثال آورده است كه يزيد بن مروان از جملهء احمقان « 10 » بوده است و او را در عرب « 11 » ذو الودعات « 12 » خواندندى « 13 » و يكى از « 14 » حماقت « 15 » او آن بود كه وقتى شترى ازو « 16 » غايب شد ، ندا مىكرد كه هركس « 17 » كه « 18 » از شتر من خبر « 19 » آرد يا نشانى دهد « 20 » آن « 21 » شتر او « 22 » را « 23 » دهم « 24 » . او را گفتند « 25 » چون شتر در راه « 26 » آنكس « 27 » مىنهى « 28 » كه ترا خبر دهد « 29 » ، چرا تبعت طلب بر خود مىنهى و خود را رنجور « 30 » مىدارى ؟
گفت « 31 » : إنّ للوجدان حلاوة « 32 » لذت يافتن خود ذوقى « 33 » دگرست « 34 » ، و گويند
هامش
( 1 ) - مج و بنياد + كه
( 2 ) - مپ 2 - اين
( 3 ) - مج - تو
( 4 ) - مپ 2 : و
( 5 ) - متن و بنياد : بر
( 6 ) - بنياد : كتابى
( 7 ) - مج - و ارتفاع
( 8 ) - مپ 2 و بنياد - آفتاب
( 9 ) - نسخه بنياد فاقد اين حكايت است
( 10 ) - مج + عرب
( 11 ) - مج - در عرب
( 12 ) - مپ 2 و مج : ذو الورعات
( 13 ) - مپ 2 و مج : گفتندى
( 14 ) - مج - و يكى از
( 15 ) - مپ 2 : حمق
( 16 ) - مج : شتر او
( 17 ) - مپ 2 و مج - كس
( 18 ) - مپ 2 + را
( 19 ) - مج : خبرى
( 20 ) - مپ 2 - يا نشانى دهد
( 21 ) - مج - آن
( 22 ) - مج - او
( 23 ) - مج + به او
( 24 ) - مج : دهد
( 25 ) - متن و مج + كه
( 26 ) - مپ 2 - در راه
( 27 ) - متن و مپ 2 + را
( 28 ) - مپ 2 : مىدهى
( 29 ) - مپ 2 : آرد
( 30 ) - مج : رنجه
( 31 ) - مج + اين حلاوت وجدان از لذت يافتن ذوقى دارد و گويند
( 32 ) - مپ 2 : ان حلاوه الوجدان
( 33 ) - مپ 2 : چيزى
( 34 ) - مپ 2 : باشد