را امان داد . عمرو به « 1 » خدمت او آمد و در پيش اسب او پياده « 2 » مىدويد « 3 » ، و چون عبد الملك به سراى خلافت فرود آمد « 4 » عمرو را تشريف داد ، و چون مدتى « 5 » برآمد « 6 » عمرو در خدمت او همان محل يافت « 7 » . روزى پيش « 8 » عبد الملك « 9 » در « 10 » پهلوى او بر تخت نشست . عبد الملك « 11 » به وجه طيبت « 12 » از حالت « 13 » مخالفت او « 14 » ياد مىكرد « 15 » . عمرو گفت يا امير المؤمنين « 16 » چون « 17 » عفو كردى « 18 » آن را باز « 19 » ياد مكن . عبد الملك گفت : من از تو عفو كردم « 20 » اما در آنوقت سوگندهاى « 21 » مغلظ « 22 » ياد كردهام « 23 » كه چون ترا « 24 » بگيرم غل و زنجير بر گردن « 25 » تو نهم . عمرو گفت : سوگند امير المؤمنين « 26 » وقتى راست كنم كه چون غل بر گردن من نهد همان ساعت « 27 » برگيرد « 28 » . جماعتى « 29 » از خواص كه « 30 » حاضر
هامش
( 1 ) - بنياد : در
( 2 ) - بنياد + شد و
( 3 ) - بنياد + تا به سراى خلافت
( 4 ) - مپ 2 - عمرو به خدمت . . . فرود آمد
( 5 ) - مج ، مپ 2 و بنياد + از آن حال
( 6 ) - مپ 2 : بگذشت
( 7 ) - مپ 2 - عمرو در . . . محل يافت
( 8 ) - مج : به نزديك
( 9 ) - بنياد : به خدمت عبد الملك رفت
( 10 ) - مج و بنياد : و
( 11 ) - بنياد - عبد الملك
( 12 ) - بنياد : طيب + او را
( 13 ) - مپ 2 : از حال ، مج : آن حال
( 14 ) - مپ 2 و مج + را
( 15 ) - مپ 2 : ياد مىآورد ، مج : بازمىگردانيد ، بنياد : مىگردانيد
( 16 ) - بنياد :
امير
( 17 ) - مپ 2 و مج + از بنده ، بنياد - چون + از بنده
( 18 ) - مپ 2 : كردهاى ، مج و بنياد : كرده
( 19 ) - مپ 2 و بنياد - باز
( 20 ) - مج : كردهام
( 21 ) - مپ 2 : سوگند ، مج : سوگندان
( 22 ) - مپ 2 - مغلظ ، مج و بنياد : مغلظه
( 23 ) - مپ 2 و بنياد : خوردهام ، مج : خورده بودم
( 24 ) - مج : ترا چون
( 25 ) - مپ 2 - گردن ، مج : در گردن
( 26 ) - بنياد :
امير
( 27 ) - مپ 2 : و كسى ديگر ، بنياد : كسى
( 28 ) - مج - چون غل . . . برگيرد
( 29 ) - بنياد : جمعى
( 30 ) - مج - كه