پس قدرى حلوا بساخت و زهر « 1 » در انجا تعبيه « 2 » كرد و بدان مرد داد « 3 » . مرد آن را بستد و به صحرا برون رفت « 4 » . دو جوان را ديد كه « 5 » مىآمدند و اثر سفر بر « 6 » جبين ايشان ظاهر گشته بود « 7 » . آن صحابى ايشان را گفت : در « 8 » نان و حلوا رغبت داريد ؟ ايشان امتناع ننمودند « 9 » . مرد آن نان و « 10 » حلوا در پيش ايشان نهاد و هردو آن را تناول كردند و « 11 » در حال « 12 » بيفتادند و بمردند . اين « 13 » خبر در « 14 » مدينه افتاد . آن صحابى را بگرفتند و پيش سيد عالم « 15 » صلى اللّه عليه و سلم « 16 » آوردند . رسول « 17 » از وى پرسيد كه « 18 » : آن نان و حلوا « 19 » از كجا « 20 » آورده بودى « 21 » ؟ گفت : مرا فلان زن جهود داده بود « 22 » . آن زن را بازطلبيدند « 23 » .
چون بيامد آن دو جوان را بديد و « 24 » هردو پسران او بودند كه به سفر رفته بودند و بازگرديده « 25 » . زن جهود در دستوپاى رسول افتاد . و گفت : صدق اين مقالت مرا « 26 » معلوم شد كه من اگرچه بد كردهام اما « 27 » با خود كردم « 28 » و آن بدى به من بازگشت و به تحقيق « 29 » معنى اين آيت را ان احسنتم احسنتم لأنفسكم
هامش
( 1 ) - مج + را
( 2 ) - مج : تضمين
( 3 ) - مپ 2 + تا آن را بخورد
( 4 ) - مپ 2 و مج : آمد
( 5 ) - مپ 2 + از سفر
( 6 ) - مپ 2 : در
( 7 ) - مپ 2 - بود ، مج : شده
( 8 ) - مپ 2 - در ، مج : به
( 9 ) - مپ 2 :
ايشان گفتند بلى
( 10 ) - مج - نان و
( 11 ) - مپ 2 - تناول كردند و
( 12 ) - مپ 2 + بخوردند و
( 13 ) - متن و مپ 2 : آن
( 14 ) - مج : به
( 15 ) - متن و مج - عالم
( 16 ) - متن و مپ 2 : عليه السلام
( 17 ) - مج : سيد ، متن و مپ 2 + عليه السلام
( 18 ) - مج + تو
( 19 ) - مج + را
( 20 ) - مج : از كه
( 21 ) - مپ 2 : آوردى ، مج : يافتى
( 22 ) - متن و مپ 2 :
است
( 23 ) - مپ 2 و مج : بطلبيدند ، متن + زن جهود ، مج + زن
( 24 ) - مج : كه
( 25 ) - مپ 2 - و بازگرديده
( 26 ) - متن : ترا
( 27 ) - متن و مپ 2 - اما
( 28 ) - متن و مپ : كردهام
( 29 ) - مپ 2 : به حقيقت ، مج : تحقيق