شنيدهاى كه چه گفتند بخردان به سخن * زبان سرخ سر سبز را به باد دهد . « * »
680
سر پيش تو هر سرى كه بر خط ننهد * از قلزم رنج پاى بر خط ننهد .
409
در مرد غلط مكن چو تنها بينى * پشت سپه گران ، سوارى بايد .
330
گل همه مردم است و مردم گل * نكند كس بدين حديث انكار . . .
651
احسان وجود كرد به ايام عمر خويش * او رفت و ماند مدح و ثنا زو به يادگار . . .
264
سخن به كه ماند ز ما يادگار * كه ما برگذاريم و او پايدار .
615
از هر كه دلت كرانه گيرد * او را سبك از ميانه بردار .
390
تيغ است زبان كشيده هش دار * زين تيغ كشيده سر نگه دار .
468
نوميد مشو ز بخت و دل تنگ مدار * كايزد به كرم ساخته گرداند كار
90
هامش
*به پاى شمع چنين گفت قيچى پولاد * زبان سرخ سر سبز مىدهد بر باد( صائب )