بوس از پى آن بر لب جانان باشد * زيرا كه بر او رهگذر جان باشد . . .
560
بگذاشتهام مصلحت خويش به دو * گر بكشد و گر زنده كند او داند .
196
جز كرم ذكر جاودان نكند * هيچ كس بر كرم زيان نكند .
535
جهان به دست تو حسنى چو باز داد وفا كن * جفا مكن كه هميشه جهان چنين بنماند .
505
شكر نعمت بسى به از نعمت * كو رود ، شكر جاودان ماند . . .
274
قسمى كه ترا هست كسى را ندهند * قسم دگرى را به تو عمدا ندهند . . .
273
مشكين خط و شيرين سخن و غاليه زلفند * سيمين برو زرين كمر و موى ميانند . . .
695
هر كو خود را شير عرين مىداند * انجام فناى خود يقين مىداند . . .
276
تقدير به حيلهها دگرگون نشود * روزيت به حرص بيش افزون نشود .
235
چندان كرم و لطف ز آغاز چه بود * وان داشتنم در طرب و ناز چه بود . . .
108 - 108 ( رباعى )