اولاد و اطفال خود نگاه دارد . و فايدهء اين حكايت آنست « 1 » كه استبداد و لجاج را « 2 » عاقبت « 3 » وخيم است « 4 » و هركس كه از عقل غريزى بهره دارد ازين خصلت ذميم بپرهيزد « 5 » و با هيچ كس « 6 » نستيزد « 7 » و مدار كار خود برين « 8 » نهد و اين رباعى را كه گفته مىآيد « 9 » بدين مناسبتى دارد « 10 » .
بيت « 11 » ؛
تا بتوانى به كينه با كس مستيز * با هيچ كسى به « 12 » خصمى « 13 » اندر « 14 » ماويز « 15 »
ور عقل عقيله طلبد زو پرهيز * ور نفس تو بىنَفَس شود زو بگريز
حكايت ( 10 ) [ زيانى كه مؤيد الملك صاحب ديوان طغراى ملكشاه از استبداد به رأى ديد . ]
آوردهاند كه در ايام دولت سلطان ملكشاه انار اللّه برهانه سالها صاحب ديوان « 16 » رسالت او « 17 » ابو المحاسن « 18 » بود « 19 » و ايشان او « 20 » را « 21 » صاحب ديوان « 22 » طغرا مىخواندندى و چون سلطان بر ابو المحاسن متغير شد ، او را « 23 » بفرمود تا ميل بكشيدند و شغل طغرا از وى بستدند و به ابو بكر « 24 » مؤيد الملك پسر « 25 » نظام الملك دادند « 26 » و اين شغل به مكان وى « 27 »
هامش
( 1 ) مج : اينست
( 2 ) متن و مپ 2 - را
( 3 ) مپ 2 : عاقبتى
( 4 ) مپ 2 :
دارد
( 5 ) متن و مج + و يا هيج كس
( 6 ) متن + بيعت
( 7 ) مپ 2 - و با هيچ كس نستيزد
( 8 ) مج : برملاذ
( 9 ) مپ 2 : گفته آمد ، مج : گفتهاند
( 10 ) مج + ورد حالت خود سازد كه بزرگان خود گفتهاند
( 11 ) مج : رباعى
( 12 ) متن : با
( 13 ) مپ 2 : به خصم
( 14 ) مج : در
( 15 ) مپ 2 : مياويز
( 16 ) مپ 2 : ديوانى
( 17 ) متن و مپ 2 - او ، مپ 2 + به
( 18 ) متن و مپ 2 : ابو الرضا
( 19 ) مپ 2 : داد
( 20 ) متن و مج - او
( 21 ) مج - را
( 22 ) مج + رسالت او را
( 23 ) مج - او را
( 24 ) متن و مپ 2 و مج - ابو بكر ، تصحيح به قياس است زيرا كه در اين داستان چند بار از كنيهء مؤيد الملك به ابو بكر ياد شده است
( 25 ) متن : ابو بكر ، مپ 2 - پسر
( 26 ) مج : داد
( 27 ) متن : او