رنج « 1 » ديد ، باشد كه به خود آيد « 2 » و « 3 » بعد ازين عنان اسراف كشيدهتر « 4 » دارد .
يك رمه شتر او را دادند تا از درّ و « 5 » نسل « 6 » آن « 7 » انتفاع گيرد ، و در اثناى آن زنى از هوازن كه « 8 » قبيلهاى بزرگ است از عرب « 9 » به خدمت او آمد و آن زن آموختهء كرم او بود . چون « 10 » اين « 11 » زن برسيد و از او « 12 » بر عادت معهود ادرار و « 13 » انعام خود طلب كرد آن رمهء شتر به تمامت « 14 » به وى بخشيد و گفت :
در اين يك چند رنج بىبرگى چندان « 15 » كشيدم كه « 16 » با « 17 » خود عهد كردم بدانچه « 18 » باشد با سايلان مسامحت نمايم و هيچ خواهنده را از در خود محروم نگردانم و اين بيت بگفت « 19 » .
شعر
لعمرى لقدما عضّنى « 20 » الجوع عضّة « 21 » * فياليت الّا « 22 » امنع الدّهر جايعا
فقولوا « 23 » لهذا الّلائم « 24 » اليوم اعفنى * فان انت لم تفعل فعّضّ « 25 » الا صابعا
فماذا « 26 » عسيتم ان يقولوا « 27 » لحيّكم * سوى عذلكم او عذل من كان مانعا
هامش
( 1 ) مج : رنجى
( 2 ) مج : بازآيد
( 3 ) مپ 2 - به خود آيد و
( 4 ) متن و مپ 2 - تر
( 5 ) متن و مپ 2 - درو
( 6 ) مپ 2 - نسل
( 7 ) متن : او
( 8 ) متن و مج - كه
( 9 ) مج - قبيله . . . عرب
( 10 ) مپ 2 : آن
( 11 ) متن و مپ 2 - اين
( 12 ) مپ 2 - برسيد و از او ، مج : وى
( 13 ) مپ 2 و مج - ادرار و
( 14 ) مپ 2 : به تمام ، مج : شتر را تمام
( 15 ) متن و مپ 2 :
رنج و بىبرگى
( 16 ) مپ 2 : و
( 17 ) مج - با
( 18 ) متن و مپ 2 : كه آنچه
( 19 ) مج : آنگاه اين شعر انشا كرد
( 20 ) متن و مپ 2 : عضت
( 21 ) مج : عضا
( 22 ) مج : ان لا
( 23 ) متن : قفوا ، مپ 2 و مج : فقولا ، تصحيح قياسى است
( 24 ) متن و مپ 2 : الكرام
( 25 ) متن و مپ 2 : بعض ، مج : يعض ، تصحيح قياس است
( 26 ) مج : فاذا
( 27 ) متن و مپ 2 : ان يقول ، مج : ان يقولون ، تصحيح قياسى است
متن و مپ 2 : لاحيكم ، مج لايقرء است ، تصحيح قياسى است