كند « 1 » تا « 2 » مأمون جان او ببخشد « 3 » . و هشام « 4 » در خدمت امير المؤمنين « 5 » قربتى « 6 » داشت « 7 » چون « 8 » شفاعت كرد مأمون اجابت نكرد و او را زنهار نداد . روز ديگر ابراهيم چون هشام را بديد و حال از وى پرسيد هشام گفت : امير - المؤمنين وعده كرده است « 9 » ان شاء الله « 10 » مراد « 11 » بحاصل شود . ابراهيم گفت : من مىدانم كه آن حسن « 12 » عبارتى است كه به جهت من « 13 » مىفرمايى « 14 » و الا محل « 15 » تو در حضرت امير المؤمنين زيادت از آنست كه ترا وعدهاى كند « 16 » كه در آن تأخيرى رود « 17 » و لكن تو « 18 » مىخواهى كه مرا غمگين نكنى « 19 » خداى عز و جل جزاى تو بخير كناد « 20 » ، و لكن يك التماس ديگر دارم و همانا آنكه « 21 » يك حكايت « 22 » به سمع اشرف « 23 » امير المؤمنين « 24 » برسانى آنگاه « 25 » به نكايتى و سياسى كه « 25 » فرمان شود بنده جان « 26 » تسليم كند . هشام گفت :
بگويم . گفت « 27 » : عرضه دار « 28 » كه وقتى خوانسالار كسرى « 29 » در پيش او خوان مى « 30 » نهاد ناگاه قطرهاى از طعام كه در « 31 » كاسه بود « 32 » بر دست كسرى چكيد و كسرى از آن « 33 » متغير شد بفرمود تا « 34 » او را به دو نيمه زنند « 35 » ، چون « 36 »
هامش
( 1 ) مپ 2 : كرد
( 2 ) مپ 2 : و
( 3 ) مپ 2 : و مأمون او را ببخشد
( 4 ) مج + را
( 5 ) مج : در حضرت مأمون ، بنياد : مأمون
( 6 ) مج + و مكانتى تمام
( 7 ) مج : بود
( 8 ) مپ 2 - قربتى داشت چون
( 9 ) متن + كه
( 10 ) مج + تعالى
( 11 ) مپ 2 : مرادى
( 12 ) متن و مپ 4 - حسن
( 13 ) متن : عبارت چيست كه محمدت
( 14 ) مپ 2 - حسن عبارتى است كه به جهت من مىفرمايى
( 15 ) متن و مپ 2 : مجال
( 16 ) متن : وعده كرده است ، مپ 2 : وعده كردى
( 17 ) متن : تاخيرى نرود ، مپ 2 - كه در آن تأخيرى نرود
( 18 ) مج - تو
( 19 ) متن : بكنى
( 20 ) مپ 2 - خداى عز و جل . . . كناد ، مج : گرداند + بمنه و كمال كرمه
( 21 ) مپ 2 : همان آنست ، مج : و همان
( 22 ) مپ 2 - يك حكايت ، مج + من
( 23 ) مپ 2 - اشراف
( 24 ) بنياد :
امير
( 25 ) مج + اگر
مج - كه
( 26 ) مج - جان
( 27 ) مپ 2 - آنگاه به . . . بگويم گفت
( 28 ) مپ 2 : و بگويى
( 29 ) متن و مپ 2 + در
( 30 ) مپ 2 - مى
( 31 ) متن : بر
( 32 ) مپ 2 - كه بر كاسه بود
( 33 ) متن و مج - از آن
( 34 ) متن و مج : كه
( 35 ) مج : مج : دو نيم كنند
( 36 ) مپ 2 و مج - چون