نوشتهء تاريخ طبرستان و حكايت منظور ازين كتاب ، نوشتهاند : « بجز اين مطالب كه مؤلف تاريخ طبرستان از متن حاضر برداشته است ديگر در باب اين ابو العباس رويانى چيزى نيافتم ، شايد ابو العباس قاضى ضرير كه ابو حيان توحيدى گفته است در سال 358 در رى در خانهء صاحب بن عباد با وى بوده همين ابو العباس رويانى باشد ( رجوع كنيد به ارشاد الاريب ( معجم الادباء ) ياقوت ج 2 ص 292 س 13 » قابوسنامه 268 ) .
ص 162 س 7 وى مردى مستور بود : مستور بمعنى پوشيده و پنهان و درين جا يعنى پارسا و پرهيزگار و ستر و صلاح به همين معنى به كار مىرود يعنى تقوى ، پرهيزگارى ، پارسايى .
ص 162 س 7 و اعلم و ورع : يعنى : با علم و ورع ، از نوع ابدال « و ، ب » است چنان كه « با » بمعنى آش نيز در آثار قديمى به صورت « وا » به كار رفته است :
گرت نزهت همى بايد بصحراى قناعت شو * كه آنجا باغ در باغ است و خوان در خوان و وا در وا
( سنائى ، ديوان 56 )
وا ( - با ) در متنهاى فارسى ديده مىشود مثلا در ترجمهء تفسير طبرى آمده است : « پيكار مىكنند وا تو » در ترجمهء « يجادلونك » ؛ « وا شما » در ترجمهء « معكم » ؛ « واگروندگان » در ترجمهء « مع المؤمنين » ، « كارزارى كند وا ايشان » در ترجمهء « قاتلوهم » . در كتاب المدخل الى علم احكام النجوم ( نسخهء برلن شمارهء 6 ) و جز آن نيز ، وا ( - با ) بدين صورت به كار رفته است ( رك .
Lazard 424 , 139
) . ص 162 س 10 زينهار ! ويرا سوگند مده : زينهار ، از كلماتى است كه براى تحذير به كار مىرود و در چند سطر بعد هم تكرار شده است .
زينهار از قرين بد زنهار * و قنا ربنا عذاب النار
( سعدى ، نقل از امثال و حكم 2 / 936 )
« زينهار ! تا در ساختن توشهء آخرت تقصير كنى » ( كليله و دمنه 45 / 10 ) .
ص 162 س 12 يا ترا گواه بايد يا وى را سوگند رسد : اشاره است به قاعدهء فقهى : البينة على المدعى و اليمين على المدعى عليه ؛ يا : البينة على المدعى و اليمين على من انكر الا فى القسامه ( الجامع الصغير 1 / 107 ، كنوز الحقائق ، حاشيهء الجامع - الصغير 2 / 19 ) ؛ نيز بدين صورت آمده است : البينة على من ادعى و اليمين على من انكر .
ص 162 س 18 بر پرستارى عاشق شد : پرستار درين جا بمعنى كنيزست بخصوص كه پس از