است » ( كليله و دمنه 5 / 16 ) .
ص 99 س 13 بنام نيكو مردن به كه بننگ زندگانى كردن و زيستن : يادآور اين ابيات فردوسى است :
همان مرگ بهتر بنام بلند * ازين زيستن با هراس و گزند
مرا سر نهان گر شود زير سنگ * از ان به كه نامم برآيد به ننگ
بنام نكو گر بميرم رواست * مرا نام بايد كه تن مرگ راست
چنين گفت موبد كه مردن بنام * به از زنده دشمن برو شادكام
( نيز رك . امثال و حكم 1 / 199 )
و نيز نظير : النار و لا العار و المنية و لا الدنية ( تاريخ يمينى ص 38 ، رك .
تعليقات ديوان منوچهرى ص 212 ) المنية و لا الدنية ( مجمع الامثال 648 ) ؛ موت فى قوة و عز اصلح من حيوة فى ذل و عجز ( مجمع الامثال 649 ) . « ليث ابن نصر بن سيار گويد :
النار و لا العار فكن سيدا * فر من العار الى النار
التمثيل و المحاضرة ص 332 » ( رك . نفثة المصدور 146 ، 254 : المنية و لا الدنية ) نيز رك . ص 299 كتاب حاضر ، در آب مردن به كه از فزغ زنهار خواستن .
ص 99 س 16 صعلوكان : صعلوك معرب سالوك است كه بمعنى فقير و نيز راهزن به كار رفته ( اقرب الموارد ) و درين جا معنى دوم مرادست .
ص 100 س 5 از جدم شمس المعالى حكايت كنند . . . آقاى سعيد نفيسى درين باب نوشتهاند :
« اين حكايت را محمد عوفى در باب پانزدهم از قسم دوم جوامع الحكايات و لوامع الروايات چنين آورده است ( و بعد عين حكايت را نقل كردهاند ) . . . همين حكايت را بهاء الدين محمد كاتب معروف به ابن اسفنديار در تاريخ طبرستان چاپ اوقاف گيب ص 232 - 233 [ رك . تاريخ طبرستان تصحيح عباس اقبال ج 2 ص 12 ] و نيز همين حكايت را دولتشاه در تذكرة ال شعر اء ( چاپ ليدن ص 48 - 49 ) آورده است . » ( سعيد نفيسى ، قابوسنامه 253 - 254 ) .
ص 100 س 7 - 8 فلك المعالى : منظور فلك المعالى منوچهر بن قابوس است كه از 403 تا 420 ه . فرمان راند . در تاريخ طبرستان ابن اسفنديار چنين آمده است :
« از ديوان خلافت به امير منوچهر مثالى نبشتند مشتمل بر تعزيت و توليت ملك و امير المؤمنين القادر باللّه او را فلك المعالى لقب داد . » ( تاريخ طبرستان 2 / 14 ) .
ص 100 س 12 قلعهء جناشك ( چناشك ) : در معجم البلدان ذيل كلمهء « جناشك » نوشته است :