اقتدا كنند و « 1 » فتوى ، بسوگند و طلاق دليرى نكند « 1 » و نيز بفتوى بر خلق سخت نگيرد .
و اگر بيچارهاى را بكارى سهوى بيفتد و بنزديك وى درمانش بود بخيلى نكند و بىطمع بياموزد و دين به دنيا نفروشد و زهد خود بر خلق عرضه نكند و لكن بنيكنامى معروف همىباشد . و فاسق را بفسق ملامت همىنكند « 2 » خاصه در پيش خلق و اگر كسى را نصيحتى كند پنهان ز خلق كند كه مردم را پيش خلق پند دادن چون ملامت و جفا بود . و هرگز به خون كس دليرى نكند و فتوى ندهد اگر چه داند كه آن كس مستوجب قتل است زيرا كه همه فتوى « 3 » خطا را در توان يافت مگر قتل را كه مرده زنده نشود . واجب نكند كه در تعصب مذهب كس را كافر خواند كه كفر خلاف دين است نه « 4 » خلاف مذهب . « 5 » و بر كتابى و علمى غريب انكار نكند كه نه هر چه او نداند كفر بود . و « 6 » بر گناه دليرى نكند « 6 » و نيز از رحمت خداى تعالى كس را نوميد نكند « 7 » كه هر فقيهى « 8 » كه بدين صفت بود هم مردم بود و هم جوانمرد .
اما ادب مردمى در شرط اهل تصوف خود ياد كردهء استادان بود خاصه از آن استاد امام ابو القسم القشيرى رحمه اللّه اندر « 9 » كتاب رسايل ادب التصوف « 10 » ياد كرده است و شيخ ابو الحسن المقدسى در بيان الصفا و ابو منصور الدمشقى اندر « 9 » كتاب عظمة اللّه و على واحدى در كتاب البيان فى كشف العيان ( 89 پ ) ياد كرد و من تمامى شرط اين طريقت ياد نتوانم كرد « 11 » اندر « 9 » ين كتاب چنان كه مشايخ اندر « 9 » كتابهاى
هامش
( 1 - 1 ) ، ل : خلق را بر سوگند و طلاق دلير نكند
( 2 ) - در اصل : كند ، بقياس ل و ن و ب و پ اصلاح شد
( 3 ) - فتواى
( 4 ) - در اصل : در ، بقياس ل و ن و ب اصلاح شد
( 5 ) - ل افزوده :
و سر هر كسى خداى داند تو ندانى چنان كه پيغامبر عليه السلام مىفرمايد : انا احكم بالظاهر و اللّه مولى السراير ميگويد مرا فرمودهاند كه به ظاهر حكم كنم چه سر هر كسى خداى داند
( 6 - 6 ) ، ل و ن و ب و پ : عام را بر گناه دلير نكند
( 7 ) - ن : جملهء اخير را ندارد
( 8 ) - ل و پ افزوده : و متعبدى ؛ ن : و معتمدى
( 9 ) - ل و ن : در
( 10 ) - ل : رسايل آداب تصوف ؛ ن و پ : رسايل آداب التصوف ؛ رك . تعليقات
( 11 ) - ل : كردن