باب چهلم در آيين [ و ] شرط وزارت
اگر چنان بود كه بوزارت افتى محاسبت و معاملت شناس باش و با خداوند خويش راستى و انصاف كن و همه طريق راستى نگهدار و همه خود را مخواه كه گفتهاند : « من طلب الكلّ فاته الكلّ « 1 » » كه همه به تو نهدهند اگر « 2 » دهند بعد از ان آن را خواستار بود ، اگر اول فراز گذارند « 3 » آخر بنه گذارند . پس چيز خداوند نگاه دار و اگر بخورى به دو انگشت خور تا در گلو « 4 » بنه ماند . اما يكباره دست عمّال فرو مبند كه چون چربو « 5 » از پانه « 6 » دريغ دارى كبابت خام آيد ، تا دانگى به ديگران بنگذارى درمى بنتوانى خوردن و اگر بخورى آن محرومان خموش نهباشند و نگذارند كه پنهان بماند . و نيز همچنان كه با ولى نعمت خويش منصف باشى با لشكر نيز منصف باش ، توفيرهاى حقير مكن كه گوشت كز دندان بيرون كنى شكم را سود ندارد كه زيان آن توفير بزرگتر از سود باشد « 7 » بدان كم مايه
هامش
( 1 ) - ن : من اراد الكل فاته كل ؛ پ : من اراد الكل فاته الكل
( 2 ) - ل و ن افزوده :
در وقت
( 3 ) - ن : فراگذارند ؛ ب و پ : فرو گذارند
( 4 ) - در اصل : گلوا ، بقياس ل و ن و ب و پ اصلاح شد
( 5 ) - ل و پ : چربش
( 6 ) - ل و ن و ب و پ : از آتش
( 7 ) - در اصل افزوده : بدان كم مايه توفير بزرگتر از سود باشد ، ظاهرا زائد و مكررست ؛ ل افزوده : كه بدان كم مايه توفير لشكرى را خشنود توانى كردن و چون بخورى . . . ؛ ديگر نسخهها جملهء اخير ل را ندارد