رقعه را بدر و بگوى كه : اين مسئلهء ملحدانست و زنديقان است « 1 » سايل اين مسئله زنديقست ، همه بگويند كه : لعنت بر ملحدان باد و زنديقان كه ديگر « 2 » آن مسئله از تو كس نيارد پرسيدن . و سخنى كه در مجلس گفتى حفظدار كه چه گفتى كه تا بدان اوقات ديگر باره آن را تكرار نكنى ، هر وقت تازه روى باش . و در شهرها بسيار منشين كه مذكران و فالگويان را روزى اندر پاى « 3 » بود و قبول در روى تازگى . و ناموس [ مذ ] كرى « 4 » نگاهدار ، هميشه جامه و تن پاك دار « 5 » و ظاهر و باطن بمعاملهء شرعى « 5 » آراستهدار چون نماز و روزهء تطوع « 6 » ، و چربزبان باش و در « 7 » بازار در ميان عام بسيار مگرد تا به چشم عام عزيز باشى . و از قرين بد پرهيز كن و ادب كرسى نگاه دار و اين شرط جاى ديگر ياد كردهام . و از تكبر و دروغ و رشوت دور باش و خلق را آن فرماى كردن كه تو « 8 » كنى كه تا عالم منصف باشى . و علم را « 9 » نيكو بدان و آنچه بدانستى بنيكوترين عبارتى به كار دار تا خجل نباشى بدعوى كردن بىمعنى . و در سخن گفتن و موعظه دادن هر چه گويى با خوف و رجا گوى ، يكباره خلق را از رحمت خداى تعالى ( 62 ر ) نوميد مكن و نيز يكباره بىطاعت هيچ كس را ببهشت مفرست . بيشتر آن گوى كه بران « 10 » ماهر باشى و نيك معلوم تو گشته باشد تا در سخن دعوى بىحجت نهكرده باشى كه عاقبت دعوى بىحجت شرمسارى بود .
فصل پس اگر از دانشمندى بدرجهء بزرگتر اوفتى و قاضى شوى چون قاضيان « 11 » حمول و آهسته باش و زيرك و تيز فهم ، صاحب تدبير و پيش بين و مردم -
هامش
( 1 ) - ل : « و زنديقان است » ندارد ؛ ب : ملحدان و زنديقانست
( 2 ) - ل : كه بيش
( 3 ) - ل : بپاى در ؛ ن : در پاى
( 4 ) - بقياس ل و ن و ب اصلاح شد
( 5 ) ، ل : و معاملهء شرعى به ظاهر و باطن ؛ چنين است نسخهء ن
( 6 ) - ن و ب : بطوع
( 7 ) - ل : اندر
( 8 ) - ن : خود
( 9 ) - ل و ن « را » ندارد
( 10 ) - ل : بدان ؛ ن : دران
( 11 ) - ل و ن : چون قضا يافتى