ببرند و بگيرند وقيتين قسط مقشّر ، و مثل آن قرنفل ، و مثل آن قصب الدّريره كه درين وقت نايافت است ، و سه وقيه سليخهء سرخ طيب ، و ثلث اواق ملح اندرانى ، و اوقيه سنبل ، و اوقيه مصطكى ، و چهار اوقيه عود بلسان ، و هريك را على حده نيكو بكوبند و در برنيهء از آبگينه تفرّش و تلحيف كنند طبقهاى از ورق سوسن خفيف رقيق و طبقهاى ازين افاويه مدقوق منخول و لا يزال ساقى از سوسن آزاد و ساقى از افاويه مىكند تا برنيه مملوّ شود و يك شب بگذارند تا مختمر گردد .
بامداد شرابى عتيق رقيق خوشبوى خوشرنگ باشد .
پس فراگيرند نصف اوقيه زعفران مسحوق ، و دو مثقال مشك تبّتى منخول به حرير ، و چهار وقيه ميعهء سائله ، و همه را به شراب نيكو خلط كنند و نصف اوقيه روغن بلسان بر شراب و افاويه طرح كنند و در برنيه سوسن و آلات كنند و تا سه اصبع مغمور گردانند و سر برنيه به قرطاس استوار ببندند و بالاى آن خرقه ، و به كاهگل تطيين كنند تا هوا آن را منحلّ نگرداند ، و هفت ماه در مهبّ روايح بگذارند . آنگاه استعمال كنند ، و اين نسخهء مختار مجرّب است .
ذكر بان و اجناس آن
بدان كه بان الوان مختلف است ، امّا بان مدينى خوش در افاويه حادّ الرّايحه نيكو بود و در غاليه نه . چه بوى او بر بوى مشك و عنبر غلبه كند . لكن براى مسح نيكو باشد و استعمال در لخالخ و مكتومات و الوان طيب .
و از بان نوعى است كى در بغداد زيتى گويند [
b
47 ] ،