التوفيق .
فصل چهارم ، در بيان سيرت ابو بكر صديق رضى اللّه تعالى عنه در جهاد با مرتدان :
بدان ايّدك اللّه تعالى كه اول كسى كه با مرتدان مقاتله كرد ابو بكر صدّيق رضى اللّه عنه بود زيرا كه در زمان حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم چند نفرى كه مرتد شدند بعضى مقتول گشتند ، همچو نفر عكل و عرينه كه راعى پيغامبر را كشتند و مرتد شدند ، و حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم از عقب ايشان كس فرستاد و آورد و بزجر و عقوبت ايشان را قتل كرد و عرض اسلام بر ايشان نكرد و سه روز موقوف نداشت . و عبد اللّه بن سعد بن ابىّ سرح كه مرتد شد روز فتح مكه او را امان نداد و حكم فرمود كه او را هر جا يابند بكشند ، و عثمان رضى اللّه عنه او را درخواست كرد و او مسلمان شد . و هيچ طايفهاى كه ايشان را شوكتى باشد در زمان آن حضرت صلى اللّه عليه و سلم مرتد نشدند تا سيرت قتال با ايشان معلوم شدى .
و چون حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم وفات فرمود اكثر عرب مرتد شدند ، و ارتداد ايشان انواع بود : بعضى بواسطهء منع زكات مرتد گشتند كه مىگفتند ما زكات بابو بكر نمىدهيم ، زيرا كه صلات او سكن ما نيست همچو صلات پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم ، و باقى اركان اسلام را قبول مىكردند . و صحابه در عهد صدّيق رضى اللّه عنه اجماع كردند بر وجوب قتال با ايشان بعد از اختلاف . و صدّيق با ايشان قتال كرد و هر كه از ايشان عود باسلام كرد توبهء او را قبول فرمود ، و هركه بر ارتداد اصرار نمود بعد از قتال با اموال ايشان همان عمل نكرد كه با اموال حربيان . و بعضى ديگر از مرتدان آن بودند ، كه متابعت جماعتى نمودند كه دعوى پيغامبرى مىكردند ، همچو قوم مسيلمهء كذّاب كه اهل يمامهاند ، و اكثر ايشان باسلام درنيامده بودند و كافر اصلى بودند همچو قوم طليحة بن خويلد كه بنى اسدند ، و همچو قوم سجاح كه زنى بود از موصل كه دعوى پيغامبرى كرد ، و خالد بن وليد بامر صديق رضى اللّه عنه با ايشان مقاتله