و از انوار معدلت نواب كامياب شاهى مرفه الحال و مبتهج البال گشتند الوند مدتى سر - گردان ميگشت تا آنكه ببغداد رفت و از بغداد بديار بكر افتاد و در آنجا با قاسم بيك ولد جهانگير برادرزادهء حسن بيك كه مدتها والى آنجا بود و سلطنت بنام خود كرده بود و در حدود ماردين جنگ كرد و غالب شد و بسلطنت نشست و بعد از چند وقت در شهور سنه عشر و تسعمائه در آنجا وفات يافت اما رايات جلال شاهى بعون و عنايت الهى پس از اخراج الوند بيك از آذربايجان و تسخير آن بعد از يكسال بجهة دفع سلطانمراد بجانب عراق حركت كرد در روز دوشنبه بيست و چهارم ذى الحجه سنه ثمان و تسعمائه در حدود همدان با سلطانمراد محاربه نمود و نصرت يافت و سلطانمراد به طرف شيراز گريخت و از آنجا به بغداد نزد باربك بيك پرناك كه مدتها حاكم آنديار بود رفت و پنجسال و نيم در آنجا بسر برد و چون نواب كامياب حضرت اعلى شاه اسماعيل در سنه اربع عشر و تسعمائه بجانب عراق توجه فرمودند سلطانمراد و باربك بيك عراقرا گذاشته به طرف فرامان روم رفتند و سلطانمراد ديگر روى دولت نديد تا در سنه عشرين و تسعمائه بديار بكر افتاد و در آنجا بدست غازيان ظفر اثر بقتل رسيد و دولت طبقه آق قوينلو سپرى شد
ذكر سلاطين اوزبكيه
كه بعد از سنه تسعمائه بماوراء النهر و خراسان آمدهاند .
شاهى بيكخان بن بوداق خان ابو الخير خان است
از نسل توشخان بن چنگيز خان و او در سنه اربع و تسعمائه سلطنت ماوراء النهر از تصرف اولاد امير تيمور بيرون برد و خان نه سال در آنديار حكم كرد و سلطان حسين ميرزا كه پادشاه خراسان بود وفات يافت و پسرانش با هم اتفاق نداشتند هريك در مملكتى حاكم بودند و اطاعت يكديگر نميكردند شاهى بيك در محرم سنهء ثلث عشر و تسعمائه بخراسان لشكر كشيد و با بديع الزمان ميرزا و مظفر حسين ميرزا جنگ كرد و نصرت يافت و ميرزا بديع الزمان كه مقدم اولاد سلطان حسين ميرزا بود بعراق گريخت ديگران بعضى بر دست اوزبك كشته شدند و بعضى وفات يافتند و شاهى بيكخان در سلطنت خراسان متمكن گشت چون سه سال و نيم از اين تاريخ گذشت نواب كامياب حضرت اعلى شاه اسمعيل بهادر خان لشكر بخراسان كشيدند و او را در روز جمعه سادس و عشرين شعبان سنه ست عشر و تسعمائه در حدود مرو بكشتند و بر تمام خراسان مستولى