طبيعت شيخ و پادشاه غالب بود در اجراى سيورغالات و ادرارات كه اجداد و اعمام او و سلاطين ماضى بمردم انعام فرموده بودند مضايقه مينمودند و اين صورت بر ايشان مبارك نبود لاجرم دولت بر او نپائيده و ايام سلطنت او زود به آخر رسيد احمد بيك از غدر امرا ايمن نبود حسين بيك على خان را كه از جانب خواهر دامادش بود در ماه ذيحجه سنهء اثنى و تسعمأه با چند كس ديگر از امراء بقتل رسانيدند و در اين اثنا آبيه سلطانرا ايالت كرمان داد و او فرصت غنيمت دانسته رخصت يافت و خود را بعزم كرمان از تبريز بيرون انداخت و بفارس رفت و در آنجا باتفاق حاكم آنديار قاسم بيك برناك ياغى شد پادشاه از اينمعنى آگاهى يافته و بعزم دفع ايشان در زمستان آهنك عراق كرد و ايشان نيز از شيراز با اندك مايهء سپاه قصد او كردند و در حدود خواجه حسن ماضى در روز چهارشنبه هيجدهم ربيع الثانى سنهء ثلث و تسعمائه فريقين بهمرسيدند لشكر پادشاه در جنك سستى كردند احمد بيك و شيخ و بسيارى از خاصان كشته شد بعد از قتل احمد بيك دولت آق قوينلو روى در انحطاط نهاد و اتفاق ايشان بنفاق تبديل يافت در آنوقت از نسل حسن بيك سه كودك مانده هريك به طرفى افتاده بودند سلطانمراد پسر يعقوب بيك در شروان بود و الوند بيك پسر يوسف بيك در آذربايجان و برادرش محمدى ميرزا در يزد امراى آق قوى و طبقهء بايندر به سه فرقه شدند و هر فرقه يكيرا بپادشاهى برداشتند و پيوسته با يكدگر در محاربه و مقاتله بودند و در تخريب خاندان يكديگر ميكوشيدند و ممالك ويران ميساختند تا دولت از طبقهء ايشان بيرون رفت و شرح هريك گفته شد .
الوند بيك بن يوسف بيك بن حسن بيك
چون آبيه سلطان احمد بيك را بقتل رسانيد در آنوقت از پادشاه كسى در دست او نبود در عراق سكه و خطبه بنام سلطانمراد غايب كرد و ظفر انشا نهاد و احكام بنام او فرمود و چون بآذربايجان رفت قبل از رسيدن او بدانجا دايه قاسم كه حاكم ديار بكر بود و سيدى غارى بيك بايندر الوند بيكرا بسلطنت نصب كرد با آبيه سلطان در مقام مخالفت بودند آبيه سلطان با ايشان جنگ كرده غالب شد و سلطانمراد را گرفته در قلعهء روئين دز محبوس ساخت و مادر او را در نكاح آورد و با الوند بيك و اتباع او صلح كرده الوند بيك را به تبريز آورده در اواخر شهور سنهء ثلث و تسعمائه بر تخت نشاند و عاقبت كار الوند بيك و مآل حال او در خلال احوال سلطانمراد خواهد آمد انشاء اللّه تعالى