در اواخر حوت موافق شعبان سنهء مذكوره بوقتى كه قمر در عقرب بود از قشلاق بيرون آمده متوجه عراق و آذربايجان شد قبل از وصول او امراء كه از پيش رفته بودند تسخير عراق كرده بودند سلطان ابو سعيد از عراق عبور نموده چون بميانه رسيد حسينعلى پسر ميرزا جهانشاه به خدمت او پيوست و از جانب حسن بيك مكرر ايلچيان باردو ميآمدند و التماس صلح ميكردند و سلطان ابو سعيد از راه اردبيل بقراباغ رفت و حسن بيك چون از صلح نااميد شد سلطان ابو سعيد مخالفت نموده و راهها مسدود ساخت تا در اردوى سلطان ابو سعيد ابو سعيد قحط بديد آمد چنانچه دوازده روز اسبهاى پادشاهى جو نخورند و اردوى او پريشان شد بعد از آن حسن بيك با امراى سلطان ابو سعيد در حدود اردوى با او جنگ كردند و مظفر شد سلطان ابو سعيد خواست كه معاودت نمايد حسن بيك با پسر اندر رسيدند و او را در وقتى كه از اردو بيرونرفته بود بگرفتند نزد حسن بيك آوردند حسن بيك او را بعد از سه روز بدست يادگار محمد كه نبيرهء گوهرشاد بيگم بود داد تا بقصاص بكشت و اين صورت در سنه ثلث و سبعين و ثمانمائه روى نمود در تاريخ اينواقعه گفتهاند :
قضا چه لشكر سلطان ابو سعيد شكست * ز كس مدان كه ز سير ستاره و ماهست
بشيروان چه بنه برد ماند بر لب آب * بمنزليكه نه آنجا مقام و نه راهست
گذشته بود ز ماه رحب ده و شش روز * قدر نوشت كه دستش ز ملك كوتاهست
لطيفهايست عجائب كه لشكر او را * ازو حسن زد و تاريخ در . . . .
علامه علام مولانا جلال الدين دوانى در تاريخ او گفته :
سلطان ابو سعيد كه در فر خسروى * چشم سپهر پير چه او نوجوان نديد
الحق چگونه كشته نگشتى كه گشته بود * تاريخ سال مقتل سلطان ابو سعيد
مدت سلطنت او هيجده سال
ميرزا سلطان احمد بن سلطان ابو سعيد
بعد از پدر قريب بيست و هفت سال در ماوراء النهر پادشاه بود و در غره ذيقعده سنهء سبع و ثمانمائه وفات يافت برادرش ميرزا سلطان ابو سعيد بود بجاى او پادشاه شد و بعد از دو ماه در محرم سنهء تسعمائه درگذشت بعد از آن پسرش ميرزا بايسنغر از ميرزا سلطان منهزم شده بقندهار نزد امير خسرو شاه كه از برگزيدگان پدرش ميرزا سلطان محمود بود رفت و آنكافر نعمت غدار در محرم سنهء خمس و تسمعائه آن شاهزاده را بغر شهادت رسانيده در آن اثنا شبيكخان اوزبك قصد تسخير ماوراء النهر كرد و