و براذران . سهم السعاده با قمر به نظر زهره بشب يا به نظر مشترى بروز خاصّه كى سهم جايگهى نيك بوذ . مشترى بر نظر زهره در وتدى يا مايلى وتد . آن ستاره كى دليل كنذ بر تربيت شرقى بوذ در مواليد نهارى ، و در برجى نر يا غربى بوذ در برجى ماذه اندر مواليد ليلى اين دليلهاى است پسنديذه . آنچ دليل كنذ بر اندكى عمر نگاه كن اندر آن ستاره كى مستولى بوذ بر طالع اگر ساقط باشذ در قدر حال و قوّت خويش ، [ و ] عمر دهذ سال يا ماه و روز . درجه طالع و درجه قمر چون بنحسان پيوندنذ از تربيع يا مقابله يا مقارنه [ رسذ ] به قدر آن درجات عمر بوذ قمر اندر حصار ميان نحسان اندر هر خانهء كى باشذ تا تحت الشعاع در مواليد شب و بر تربيع يا مقابلهء زحل . زحل اندر وتد در مواليد ليلى و مرّيخ در مواليد نهارى ، طالع و خذاوند طالع منحوس و بوذن قمر تحت الارض و اتّصال كنذ بكوكبى راجع [ فوق الارض ] ( 312 ) دليل بوذ بر اندكى عمر و لاغر تنى . دليلى تباهى جز طالع منحوس خاصّه از خذاوند هشتم يا دوازدهم يا بنحسى كى خذاوند خانه را دشمن دارذ [ و ] خذاوند طالع گرفتار ميان دو نحس بجسد يا شعاع درجات ازو كمتر خذاوندان مثلّثات طالع اوّل و دوّم از يكديگر ساقط باشند .
خذاوند مثلّثه نيّر كى نوبت او را بوذ منحوس ، خذاوند طالع اندر ابتداء رجوعت يا محترق و نظر قمر بكوكبى راجع نامقبول متّصل بخذاوند هشتم ، قمر اندر جز طالع خاصّه در هشتم دلالتى دارذ قمر منحوس و نحس اندر وتد خاصّه طالع يا وسط سما ، بىنظر سعد . اين دليلهاى است بذ كى چون چندى ازين در مولودى يا بى بدانك در زودى بميرذ و زندگانى روزى چند كند و چون بيشتر دليلها منحوس يا بى واجب كنذ كى مرده بيرون آيذ از شكم ماذر و از همه بتر بوذن قمر اندر چهارم يا مقابله نحسان چه ماذر و پذر هردو تباه شوند الّا كى قمر در مثلّثه خويش بوذ يا خانه يا شرف يا [ به ] سعدى نظر دارذ كى دليل منحسة بكاهذ و بوذن قمر و مرّيخ اندر طالع ، و زحل در مغرب دليلى بذ بوذ .
بر تباهى ، آسانى و دشخوارى زادن : مرّيخ در وتد طالع در برجى ماذه دليل كنذ بر زودى زادن اگر مولود نر باشذ . و جاى شمس و قمر برجهاى نر باشذ دليل كنذ بر سلامت بوذن فرزند و ماذر ، اگر مولود ماذه بوذ و جاى شمس و قمر برجهاى ماذه بوذ همچنين زحل در طالع ، خاصّه در برجى ماذه دليل [ بوذ ] بر سختى زادن يا تباه شذن ، همچنين قمر محصور ميان
روضة المنجمين ( فارسى ) — صفحة 408
مساهمون: شهمردان بن أبى الخير رازى
ص٤٠٨