آقاى برگنيسى است : « ارتماض » و « امتعاض » .
ص 234 ، س 2 :
« مستى قوّت » در نسخهء
L
« هستى » آمده ، ولى نسخهء
P
: به « مستى » نزديكتر است ، و بايد : « مستى قوّت » باشد .
ص 239 ، س 6 :
« تغرّب را بر تقرّب تفضيل ننهد - نهد . » . اگر فعل منفى بيايد بايد « تغرّب » اوّل بيايد ، و اگر فعل مثبت اختيار شود ، بايد « تقرّب » اوّل بيايد .
ص 241 ، س 10 :
صورت شعر در دستنوشت بدينگونه است :
فلا الموت خير من مقامه - * بارض هوان بين واشى و حاسد
؛ صورت چاپ شده بر مبناى تصحيح آقاى برگنيسى است .
ص 241 ، س 22 :
« جلا » در نسخهء ليدن بهتر است قطعا از « جلال » نسخهء پاريس .
ص 251 ، س 12 :
« عند النوب » به جاى « عند الندب » دستنوشت ؛ و « تجلو الكرب » به جاى « تجل الكرب » از تصحيحات آقاى برگنيسى .
ص 269 ، س 22 :
« صون ذما » است نسخهء پاريس ، و « صون دماء » است نسخهء ليدن ؛ هر دو وجهى دارند و نسخهء پاريس قوىتر و بهتر است .
ص 272 ، س 3 :
« نفثات الفاظ . . . » ، « ثفنات » در نسخهء پاريس آمده ، و در نسخهء ليدن « ثفنات » ( حرف اوّل و سوم بىنقطه ) ، به هر تقدير آنچه در اينجاست مناسب است .
ص 283 ، س 5 و 6 :
هب الدّنيا تواتيك * اليس الموت ياتيك