و در تظفير يكديگر قيام توانند نمود ، و مشرف حال و راقب احوال يكديگر توانند بودن .
اكنون اگر راى انور اقتضا فرمايد ، گرگ را باز به رسالت فرماى فرستادن تا از قصد او اعلام دهد ، و اهواى او را به انها تقديم كند و بر مضامن سراير و مخازن ضماير لشكر او اطّلاع يابد و اخبار اقدام و احجام او باز نمايد ، و بوارح آراى او عرض دهد كه مفيدترين حال روز مصاف عثور است بر مطاوى سرّ دشمن . و بفرماى تا اقطار ممالك و اكناف مسالك نگاه دارند و مصادر و موارد را صيانت كنند ، و بفرماى كه مردم نواحى التجا به حضرت همايون آرند تا از قهر اعادى ايمن باشند و از خوف هجوم دشمن فارغ ؛ تا مدخل و مخرج اين ديار ايشان را اعلام ندهند . و علف هرچه آوردن آن ممكن نباشد ، بفرماى تا بسوزند . و در اين ديار حواشى و مواشى را مربض حصين و منزل متين به دست آر كه دشمن از قلع ما مأيوس گردد و از جلا خايب .
اميد است كه چون اين احتراز تمام شود و اين توقّى به كمال رسد ، ظفر رايد و نصر قايد اعلام منصور گردد . و بدانكه محاربت مبنى بر خداع است كه رسول عليه السّلام مىفرمايد : الحرب خدعة . اين محاربت را بنابر خديعت و حيلت بايد نهاد . و هرگاه كه لشكر خواطر را مغرس ولا و محطّ هواى تو دارند و صلاح خود بر نجاح تو ترجيح ننهند ، و قهر دشمن به سهولت [
b
209 ] ميسّر گردد . و پادشاه كافى آنكس است كه پيش از ملاقات دشمن و مصارحت اعدا سلاح خصم بداند و دفع آن را بر حسب وقت تمهيد كند .
و بايد كه پادشاه لشكر خود را بهكاربستن انواع سلاح ماهر گردانيده باشد ، تا به وقت كار به هر سلاح كه اختيار افتد كار كنند ، و اگر پياده در لشكر دشمن بيش از سوار باشد و از آن تو سوار بيش از پياده ، معركهء وسيع و مطاف فسيح بايد گزيد ، و صف مصاف مقوّس بايد كرد به قطر هر صف دو فوج لشكر زيادت از آن كه به اعداد صف تعلّق دارد بايد داشت ؛ و اندر راست و چپ پيادگان سواران