چنان كه پيشتر به آن اشاره شد - هموار مىسازند .
ارزشهايى اصلى و مهم و حياتى كه به علَّت فقر نابود مىشوند
بنا بر آنچه ياد شد ، فقر و ناكامى از مهمترين عوامل براى از بين رفتن امنيّت اجتماعى و بروز پريشانيهاى سياسى و تنشهاى ملَّى و شيوع بىبند و بارى در اجتماع است ، و - بنا بر احاديث ، بجز تجربه - عامل نابودى اخلاق و ادب و فرهنگ و دين و تربيت و اعتقاد است .
پس بر مصلحان و مبلَّغان دين ، كه خواستار اصلاح واقعى هستند ، و در صدد تأسيس نظام شايسته اى برمىآيند كه بر توده ها حكومت كند و امنيّت و خوشبختى آنان را فراهم آورد ، و روابط انسانى و برادرى دينى در آن حكمفرما باشد ، نخستين واجب آن است كه با فقر و سببهاى آن به مبارزه برخيزند ، و زمينه هاى پيدايش آن را از ميان ببرند ( و از مهمترين سببهاى اجتماعى فقر - و بلكه يگانه سبب آن بنا بر آنچه از آيات و احاديث مفهوم مىشود - جريان تكاثرى و سرمايه دارى است ) . و با قبول اقتصاد آزاد كه به تكاثر مىانجامد ، نمىتوان اميد به جنبش و اقدامى بست كه تغيير و اصلاحى در اوضاع پديد آورد ) ، بدان جهت كه فقر ، زمينهء حضور و رشد اين ارزشها و مقياسها را در اجتماع - هر كدام به گونه اى - از ميان مىبرد :
1 - فضيلت و 2 - حق و 3 - عدل و 4 - احسان و 5 - قسط و توازن و 6 - سامانيابى اجتماعى و 7 - انسانيّت و آزادى و 8 - دين و خداگرايى و 9 - عبادت ( نماز و روزه . . . ) و 10 - بزرگداشت شعائر خدا و