رجوع به : الخمر تعطى . . . ، شود .
هوا را مبر پيش راى و خرد كز آن پس خرد سوى او ننگرد .
فردوسى .
هوا را مده چيرگى بر خرد چنان كن تو هر كار كاندر خورد .
فردوسى .
هوا را مشو سخرهاى نيك كس كه سخرهء هوا نيست جز خار و خس .
مرحوم اديب .
هوا ز كيسهء دريا بود سقا . « 1 »
همت ز آستانهء فقر است ملكجوى آرى . . . )
خاقانى .
هوا گرم و من تشنهء ناصبور بيابان و خر مانده و راه دور .
امير خسرو .
هوان نيست هر آنجا كه هوا نيست .
مجروح هوائى ز هوا دست بيفشان زيرا كه . . . )
اثير اخسيكتى . نظير :
در كوى هوس دام هوان است نهاده * بيهوده به پيرامن آن دام چه گردى .
عبد الواسع جبلى .
هواى خوبان جستن همه غم است و و بال .
هوأى او بدلم بر همه تباهى كرد . . . )
منجيك .
هوس پختن از كودك ناتمام چنان زشت نايد كه از پير خام .
سعدى .
رجوع به : آخر پيرى . . . ، شود .
هوسپيشه چون آدمى نيست كس كه دارد بناديده ديدن هوس .
امير خسرو دهلوى .
هوشيار بدگمان است .
تمثل :
دلم از نيك و بد رمان باشد * زانكه هشيار بدگمان باشد .
سنائى .
دشوار است . نظير : عيش المضر حلوه مرمقر .
هوو هوو است اگر همه سبوست .
تحمل ضره يا رقيب هرچند او زشت و ناچيز باشد دشوار است . نظير : عيش المضر حلوه مرمقر .
هوو هوو را خوشگل مىكند جارى جارى را كدبانو .
وسنى بواسطهء بدرفتارى كه با شوى كند ضرهء ديگر را در چشم وى عزيز سازد و يا دو ضره بحسد يكديگر در آرايش خود كوشند و تقليد يا عيبجوئى زن برادر شوهر ( جارى ) زن را بحسن اداره و كدبانوئى و خانهدارى وادارد .
هويدا كن اى شير نر زور خويش مهل با شغالان ز كف گور خويش .
مرحوم اديب .
هوى قضاست هوى را بحيله نتوان زد چه پرنيان ببر تير او چه ز آهن سد .
منجيك .
هوى ناقتى خلفى و قدامى الهوى فانى و اياها لمختلفان .
مجنون عامرى .
هامش
( 1 ) سقا .