مرد بايد كه عيب خود بيند * بر ره زور و غيبه ننشيند
تو اگر عيب خود همىدانى * نهاى از عامه بل جهانبانى .
سنائى .
ديده ز عيب دگران كن فراز * صورت خود بين و در او عيب ساز .
نظامى .
مردم عيب خويش را نتوانند دانست . ابو الفضل بيهقى . مرد بىعيب نباشد . ابو الفضل بيهقى .
عيب خود را كسى نمىبيند . گج .
عيب كى بيند روان پاك غيب * عيب باشد كو نهبيند جز كه عيب .
مولوى .
من نظر الى عيوب الناس عمى عن عيوب نفسه و من نظر فى عيوبه عمى عن عيوب الناس .
ذو النون .
چنان زى كه از رشك نبوى به درد * كه عيب آورد عيب جوينده مرد .
اسدى .
چو عيب تن خويش داند كسى * ز عيب كسان برنگويد بسى .
فردوسى .
كور خود مباش و بيناى مردم . خار را در چشم ديگران مىبينى و شاهتير را در چشم خود نمىبينى . من جهل نفسه فهو بالغير اجهل . كشف المحجوب .
ارى كل انسان يرى عيب غيره * و يعمى عن العيب الذى هو فيه
و كل امرء تخفى عليه عيوبه * و يبدوله العيب الذى لاخيه .
اذا اراد اللّه بعبد خيرا بصره بعيوب نفسه . كن فى الحرص على تفقد عيوبك كعدوك .
بقراط . من ابصر عيب نفسه اشتغل عن عيب غيره . رحم اللّه امرءا شغله عيبه عن عيوب غيره . حديث . عيب خود مىپوشد از چشم خلايق عيبپوش . صائب .
طفليست خرد و راه خرد كرده است گم * هر ناقصى كه در طلب عيب جستن است .
صائب .
عيبى بعيب خود نرسيدن نميرسد .
عيب درويش و توانگر بكموبيش بد است .
حافظ .
زنهار كسى را نكنى عيب كه عيب است .
سعدى . عيبدان از غيبدان بوئى نبرد . مولوى .
هرگز نباشدت ببد ديگران نظر * در فعل خويشتن تو اگر نيك بنگرى .
اوحدى .
عيب تو خواهى نگويد خصم عيب او مگو * با خموشى ميتوان خاموش كردن كوه را .
واعظ قزوينى
هركه بىعيب نباشد ويرا ملامت نرسد [ يعنى ملامت ديگران ] و هيچكس بىعيب نباشد .
كيمياى سعادت . چون است كه خس را در چشم برادر خود مىبينى و چوبى كه در چشم خوددارى نمىيابى . انجيل متى .
بىآهو كسى نيست اندر جهان * چه در آشكار و چه اندر نهان .
فردوسى .
عيب نهبينند بجز اهل عيب . خواجو .