رجوع به : ملك را شاه ظالم . . . و رجوع به : از بند گيرد . . . ، شود .
ملك بىنصيحت نتوان داشت .
ملكت نزيد بسيار با مردم شهوتران .
خوانديم و بسى ديديم در نامه و در آثار . . .
مردى سزد و فرهنگ با اين كله و اورنگ * ورنه نكند سودى خر پشته و شادروان . )
آقاى حاج سيد نصر اللّه تقوى .
ملكتى كو مىنماند جاودان اى دلت خفته تو آن را خواب دان .
مولوى .
ملك چون مست باشد شحنه هشيار خلاف كار فرمانده رود كار
بلبلنامهء عطار .
ملك خدا تنگ نيست .
رجوع به : ارض اللّه واسعة ، شود .
ملك خداست ثابت و باقى و بعد از آن آثار خير و نام نكو و دگر هباست
( مشكلتر اينكه گر به مثل دور روزگار * روزى دو مهلتى دهدت گوئى آن بقاست . . . )
از تاريخ گزيده . رجوع به : اگر جاودانه نمانى . . . ، شود .
ملك خراسان نگشادهاى .
تمثل :
سينه مكن به بستن دل زان قبل كه تو * دل بستهاى نه ملك خراسان گشادهاى .
مجير بيلقانى .
ملك خواهى سگ از خود دور انداز .
نگردد علم هرگز جمع با آز . . . )
شبسترى .
ملك درختيست نغز و ريشه او عدل ريشه قوى دار كز درخت خورى بر .
ملك الشعراء بهار .
رجوع به : اسكندر رومى را . . . ، شود .
ملك را آب و بندگان را نان خانه را خرج و خرج را مهمان .
اوحدى .
ملك را بود بر عدو دست چير چو لشگر دلآسوده باشند و سير .
سعدى .
رجوع به : سپاهى چو كارش نباشد . . . ، شود .
ملك را پاكيزهدلى بايد و پاكيزه دهائى .
پاكيزهدل است اين ملك شرق و . . . )
منوچهرى .
ملك را تو ملك شرق و غرب گير چون نميماند تو آن را برق گير .
ملك را چون قرار خواهى داد تيغ را بيقرار بايد كرد .
مسعود سعد .
نظير :
تا تيغ بيقرار نگردد ميان خلق * بر تخت ملك هيچ ملك برقرار نيست .
رجوع به : عروس ملك كسى . . . ، شود .
ملك را ز خوردى كه وايا بود نكوتر دعاى رعايا بود .
امير خسرو دهلوى .