رجوع به : اگر چشمان نكردى . . . ، شود .
هرچه دير آيد خوش آيد .
نظير : هرچه دير آيد دلپذير آيد .
هرچه دير آيد دلپذير آيد .
رجوع به : فقرهء قبل شود .
هرچه دير آيد دير پايد
. رجوع به : هرچه زود . . . ، شود .
هرچه دير نپايد دلبستگى را نشايد .
سعدى .
هرچه ديه گويد از درد گيه گويد .
گويا در لهجهء لران ديه بمعنى دايه و گيه بمعنى .
شكم باشد . نظير : كچل چه گفت ؟ - واى سرم .
هرچه را باد آورد بادش برد .
نظير : باد آورده را باد ميبرد .
هرچه را خوب و كش و زيبا كنند از براى ديدهء بينا كنند
. . . كى بود آواز چنگ از زير و بم * از براى گوش بىحس اصم
مشك را حق بيهده خوش دم نكرد * بهرشم كرد از پى اخشم نكرد )
مولوى .
هرچه را نيست بر خرد بنياد پيش داننده باد باشد باد .
اوحدى .
هرچه رسد پر خردان را به گوش زود گمارند بر او چشم هوش .
امير خسرو .
رجوع به : نگويند از سر بازيچه . . . ، شود .
هرچه ريشتيم پنبه شد .
تمثل :
در جوانيم موى شد سپيد * دهر پنبه كرد چرخ هرچه رشت .
قاآنى .
هرچه ز ايزد بود همه نيكوست هرچه از توست سر بسر آهوست .
سنائى .
هرچه زود آيد دير نپايد .
سعدى . نظير : دولت تيز را بقا نبود .
اگرچه كام دل خويش ديرتر يا بى * چو يافته بود آن كام پايدار بود .
قطران .
نظير : هرچه دير آيد دير پايد .
هرچه زين جا برى نگه دارند در قيامت همانت پيش آرند .
سنائى .
هرچه زين روى كعبتين يك و سهست بر دگر روى بر شش است و چهار .
خاقانى .
هرچه شب كوتاهتر مىخوابيم روز از همه بلندتريم .
با اينكه از همه كس و همه كار كناره گيريم باز مردم نسبتهاى سوء بما دهند .
هرچه شتر بيشتر از خار بدش مىآيد از گوشهء لبش سبز مىشود .
نظير :
هرچه مار از پونه بدش مىآيد بيشتر در لانهاش سبز مىشود .