رجوع به : مردان در ميدان جهند . . . ، شود .
وقت خشم و وقت شهوت مرد كو .
طالب مردى دوانم كوبكو . . . )
مولوى .
وقت خوردن خاله خواهرزاده را نميشناسد .
نظير : كيف الطلا و امه . يفنى الكباث و نتعارف .
وقت خوردن دو كاسه كمتر نوش تا نبايد بدست رفتن و دوش .
اوحدى .
گر باده خودى تو با خردمندان خور * يا با صنمى لالهرخ و خندان خور
بسيار مخور ورد مكن فاش مساز * اندك خور و گهگاه خور و پنهان خور .
خيام .
وقت خوردن قولچماقم وقت كار كردن چلاقم .
قول به زبان تركى بازو و چماق هم بدان زبان عصاى سطبر و گنده و چلاق اشل است .
وقت درياب بهر كار كه سودى نكند نوشدارو كه پس از مرگ بسهراب دهند .
رجوع به : از امروز كارى بفردا . . . ، شود .
وقت را غنيمت دان .
رجوع به : از امروز كارى . . . ، شود .
وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتوانى
. . . حاصل از حيات ايدل يكدم است تا دانى .
حافظ .
تمثل
هر زمان كه دريابى نان گرم و بورانى * وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتوانى .
بسحق اطعمه .
رجوع به : از امروز كارى . . . ، شود .
وقت سر خاريدن نداشتن .
سخت مشتغل بودن .
تمثل :
سرم مىخارد و پروا ندارم * كه در هجرت سر خود را بخارم .
نظامى .
وقت شادى در ميان و وقت جنگ اندر كنار .
جامع التمثيل .
نظير : وقت مواجب سرهنگ است وقت جنگ بنه پا . وقت جنگ بكاهدان وقت شادى بميدان .
وقت ضرورت چو نماند گريز دست بگيرد سر شمشير تيز .
سعدى .
رجوع به : آخر الحيل السيف ، شود .
وقت غنيمت شمر ورنه چو فرصت نماند ناله كرا داشت سود گريه كى آمد به كار .
مجد همگر .
رجوع به : از امروز كارى بفردا . . . ، شود .
وقتك اعز الاشياء فاشغله باعز الاشياء .
سهل بن عبد اللّه .
وقت گرفتن ناد على هستند وقت پس دادن مظهر العجايب .
نظير : الاخذ