تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 1722

مساهمون:

ص١٧٢٢

مكر زن ابليس ديد و بر زمين بينى كشيد .

رجوع به : النساه حبائل . . . ، شود .
مكر شيطانست تعجيل و شتاب لطف رحمان است صبر و احتساب . مولوى . رجوع به : العجلة من . . . ، شود .
مكسب گوران بود لابه و دعا جز لب نانى نيابند از عطا . مولوى .
مكش بچهء مار مردم‌گزاى چو كشتى در آن خانه ديگر مپاى
( . . . چو اندر نيستانى آتش زدى * ز شيران بپرهيز اگر بخردى . )
سعدى . رجوع به آزاده را ميازار . . . ، شود .

مكش سر ز رائى كه بخرد زند .

. . . كه پيل حرون بر صف خود زند * ورت دل تيزدان بود زورمند نه‌اى نيز محتاج راى بلند . )
امير خسرو . رجوع به : امرهم شورى . . . ، شود .

مكش مادرش همين يكى را دارد .

باستهزا عبا كسى كه بكشتن كسى تهديد كند گويند .

مكش مرگ ما .

ظريف . آراسته و پيراسته .
مكن آز را بر خرد پادشا كه دانا نخواند ترا پارسا . فردوسى . رجوع بطمع آرد بمردان . . . ، شود .
مكن اى برادر به بيداد راى كه بيداد را نيست با داد پاى . فردوسى . رجوع به : اسكندر رومى . . . ، شود .
مكن با بدآموز هرگز درنگ كه انگور گيرد ز انگور رنگ . نفايس الفنون . رجوع به : آلوچو بآلو نگرد . . . ، شود .
مكن با سخن‌چين و دو روى راز كه نيكت بزشتى برد پاك‌باز .

مكن با سر بزرگان سربزرگى .

شبانى پيشه كن بگذار گرگى . . . )
نظامى .
مكن باور سخنهاى شنيده شنيدن كى بود مانند ديده . ناصر خسرو . رجوع به : از حق تا ناحق . . . ، شود .
مكن بجاى بدان نيك از آنكه ظلم بود كه نيك را بغلط جز بجاى او بنهى
( . . . عديل عدلى اگر با كريم باكرمى * رفيق حقى اگر با سفيه با سفهى .
ناصر خسرو . رجوع به : با بدان بد باش . . . ، شود .

مكن بد با كس و كسرا مفرماى

. . . بنام نيك گيتى را بياراى .
ويس و رامين .
مكن بد با كسى و بد مينديش كجا چون بد كنى بد آيدت پيش . ويس و رامين . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .
امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 1722 | على اكبر دهخدا