نكند هيچ هيچكس را سير .
حرص نقشيست هيچش اندر زير . . . )
سنائى .
نظير : در هيچ مپيچ .
نكوتر بود نام زفتى بسى ز خوانى كه با طمع بنهد كسى .
اسدى .
نكوتر هنر مرد را بخرديست كه كار جهان و ره ايزديست .
فردوسى .
نكوخويان سفيهان را زبونند كه اينان راهوار آنان حرونند .
امير خسرو دهلوى . الحليم مطية الجهول .
نكورو را نكو كردار بايد .
ايا نيكوتر از عمر و جوانى . . . )
سنائى .
نكورو كه زيور نهبندد بدوش بسى بهتر از زشت پيرايهپوش .
امير خسرو .
رجوع به : حاجت مشاطه نيست . . . ، شود .
نكوكار اندر جهان مقبل است كه بدكار پيوسته لرزاندل است .
مرحوم اديب .
نكوكار با چهرهء زشت و تار فراوان به از نيكوى زشتكار .
اسدى .
نكوكار باش ار بود قدرتى چو قدرت ندارى نكوخواه باش .
نكوكارى ارچه بر خوشخوئيست بسى جاى زشتى به از نيكوئيست .
اسدى . رجوع به : با بدان بد باش . . . ، شود .
نكو گفت مزدور با آن خديش مكن بد اگر بد نخواهى بخويش .
رودكى .
از فرهنگ شعورى . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .
نكو گو اگر دير گوئى چه غم .
مزن بىتأمل بگفتار دم . . . )
سعدى . نظير : انديشه كردن كه چگويم به از پشيمانى بردن كه چرا گفتم . سعدى . و رجوع به : دير آى و درست آى . . . ، شود .
نكو گوى باش يا ابكم .
كرد عقلم نصيحتى محكم * كه . . . )
سنائى .
نظير :
و ان لم تصب فى القول فاسكت فانما * سكوتك عن غير الصواب صواب .
نكومرد از گفت خوب است و خوى چو شاخ از گل و ميوه باشد نكوى .
اسدى .
نكونامى از گيتى آن را سزاست كه كردار او خوب و گفتار راست .
اسدى .
رجوع به : اگر خواهى از هر دوسر . . . ، شود .
نكو نايد ار ز من پرسى خوك بر تخت و خرس بر كرسى .
( اى كه بادين و ملك دارى كار * از شرهخوى خرس و خوك مدار
كه . . . )
سنائى .
نكوهيده باشد جفاپيشه مرد بگرد در آزداران مگرد .
فردوسى .
رجوع به : اسكندر رومى . . . ، شود .