بدانگه كه خم گيردت يال و پشت * بجز باد چيزى ندارى بمشت .
فردوسى .
چمد تا جوان است و سرسبز بيد * شكسته شود چون بزردى رسيد .
سعدى .
چون پير شدى ز كودكى دست بدار * بازى و ظرافت بجوانان بگذار .
سعدى .
چون پير شدى حافظ از ميكده بيرون رو * رندى و هوسناكى در عهد شباب اولى .
حافظ .
چو باد صبا بر گلستان وزد * چميدن درخت جوانرا سزد .
سعدى .
طرب نوجوان ز پير مجوى * كه دگر نايد آب رفته بجوى .
سعدى .
نشاط جوانى ز پيران مجوى * كه آب روان بازنايد بجوى .
سعدى .
نشاط عمر باشد تا بسى سال * چو چل آمد فروريزد پر و بال .
گج .
و رجوع به : چو پيريت سيمين كند . . . شود .
نژاد بزرگى و تخت و كلاه چو شد گرد ازين بيش چيزى مخواه .
فردوسى .
نژاد شهان از بنه گم مكن مكن خاندانى كه باشد كهن .
اسدى .
نژاده كسى ديدهاى بىهنر ؟
هنر كى بود تا نباشد گهر . . . )
فردوسى .
نژند در كف روباه كى شود ضرغام .
تو شير شرزهاى و رنج آسمان روباه . . . )
كمالى .
نسازد بم نيك با زير بد .
حذر كن ز تخم بد و شير بد . . . )
مرحوم اديب .
نسازد تو ناچار با او بساز كه روزى نشيب است و روزى فراز .
( چنين است رسم سراى جهان * همىراز خويش از تو دارد نهان . . . )
فردوسى .
رجوع به : زمانه با تو نسازد . . . ، شود .
نسب از دو كس دارد اين نيك پى
. . . ز افراسياب و ز كاووس كى . )
فردوسى ( ؟ )
نسب پيرايهء روى حسب است .
ابو الفضل بيهقى ( ؟ )
نسخهء دارو ز طبيبان طلب .
شرط محبت ز حبيبان طلب . . . )
خواجو .
نسخهء معين البكاست .
بمزاح ، نسخهء اصل و يا خبرى صحيح است . معين البكا عشبيهگردانى بود در زمان ناصر الدين شاه .
نسر طائر را مگس بينى چو دل بنهاد خوان .
جهد كن تا ريزهخوار خوان دل باشى از آنك . . . )
خاقانى .
نسزد كه با براق برابر شود خر طنبور .
عدو چو تو نشود هيچوقت و خود . . . )
اخسيكتى .
نسل بريده به كه مواليد بىادب .
دانى چه گفتهاند بنى عوف در عرب . . . )
سعدى .
نظير :
زنان باردار اى مرد هشيار * اگر وقت ولادت مار زايند
از آن بهتر بنزديك خردمند * كه فرزندان ناهموار زايند .