اذا ما كساك اللّه سربال صحة * و اعطاك من قوت تحل و تعذب
فلا تغبطن المكثرين فانما * على قدر ما يعطيهم الدهر يسلب .
ابن رومى .
على قدر المصعد يكون السقطة . سر بزرگ بلاى بزرگ دارد . و رجوع به آسوده كسى كه . . . شود .
نرد خيال باختن .
نظير : سودا پختن .
نرسد دست من بچرخ بلند ورنه بگشادميش بند از بند قسمتى كرد سخت ناهموار بيشوكم در ميان خلق افكند اين نيابد همىبرنج پلاس وان نپوشد همىز ناز پرند آنكه بسيار يافت ناخشنود و آنكه اندك ربود ناخرسند .
مسعود سعد .
نرسيدى بخويش در چه رسى .
تو چه چيزى چه جوهرى چه كسى . . . )
اوحدى .
نظير :
تو كه در علم خود زبون باشى * عارف كردگار چون باشى .
سنائى .
رجوع به : من عرف نفسه . . . ، شود .
نرقع دنيانا بتمزيق ديننا فلا ديننا يبقى و لا ما نرقع .
از مقدمهء ابن خلدون
نرگس ز برهنگى سرافكنده به پيش صد پيرهن حرير پوشيده پياز .
فرياد ز دست فلك شعبدهباز * شهزاده بذلت و گدازاده بناز . . . )
رجوع به : اسب تازى شده مجروح . . . ، شود .
نرگس شهلا نبود هربهار آنكه برويد بلب جويبار چشم بتان است كه گردون دون با سر چوب آورد از گل برون .
( چشمه كه ميزايد از اين خاكدان * اشك مقيمان دل خاكدان . . . )
نقل از جنگ .
زهر الرياض .
نرم باران بزراعت دهد آب چو رسد سيل شود كشت خراب .
جامى .
نرمتر از پيل عمارى .
نهايت آرام و رام .
لابه كندش شير شكارى بدم و سر * وز بيم شود نرمتر از پيل عمارى .
فرخى .
نرم ميشوى .
لرى مهمان را نان بلوط برد ميهمان از خوردن ابا كرد لر گفت . . . نظير : تنزو و تلين .
و لما دخلت السجن كبر اهله * و قالوا ابو ليلى الغداة حزين
و فى الباب مكتوب على صفحاته * بانك تنزو ثم سوف تلين .
نرم و تر گردد و خوشخوار و گوارنده خار بىطعم چو در كام حمار آيد .
ناصر خسرو .
نرمهبر .
نظير : آب زير كاه . آنكه با پنبه سر برد .