فريدون نهد سر ببالين خواب * بدانگه كه اژدر بود در طناب
( . . . خورد شاه كيخسرو آنگاه مى * كه برد ز تركان بىباك پى . )
مرحوم اديب .
فريضه چون آمد نافله برخاست . اشاره :
خدايگان جهان مر نماز نافله را * بجاى ماند و ببست از پى فريضه ازار .
ابو حنيفهء اسكافى .
رجوع به : تيمم باطل است آنجا كه . . . ، شود .
فريفتهتر از آن كسى نبود كه يافته بنايافته دهد . نوشيروان . قابوسنامه .
فزون آمد از رنگ گل رنج خار * ( چنين پروراند همى روزگار . . . )
فردوسى .
رجوع به : اندر پى هر خنده دو صد گريه . . . ، شود .
فزونتر بود مستى مال و جاه * ز مستى مىاى برخ رشك ماه .
مرحوم اديب .
فزونت رنج رسد چون به برترى كوشى * كه ماندهتر شوى آنگه كه برشوى به فراز .
مسعود سعد .
فزون زان ستم نيست بر رادمرد * كه درد از فرومايه بايدش خورد .
اسدى .
فزون كردار چه سفر رود مرد * همان پختگى به بود سود مرد
بكان كندن ار دست تو گشت ريش * مخور غم كه سود از زيان است بيش .
امير خسرو . نظير : هر ضررى عقلى زياد مىكند . رجوع به : سفر مربى مرد است . . . ، شود .
فزونى نجست آنكه بودش خرد * ( . . . بد و نيك بر ما همى بگذرد . )
فردوسى .
فسافر ففى الاسفار خمس فوائد * ( تغرب عن الاوطان فى طلب العلى . . .
تفرج هم و اكتساب معيشة و علم و آداب و صحبة ماجد . )
منسوب بعلى عليه السلام . نظير :
سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ .
قرآن كريم . سورهء 29 . آيهء 19 . السفر وسيلة الظفر .
رجوع به : سفر مربى مرد است . . . ، شود .
فسانه باك ندارد ز نامحال و محال .
( بشعر ياد كند روزگار برمكيان * دقيقى آنگه كاشفته شد بر او احوال
سحاق ابن براهيم را چه بهره رسيد * ز فضل برمك و آن شعر قافيه بر دال
بيك دو بيت ندانم چه داد فضل به دو * . . .
مرا دو بيت « 1 » بفرمود شهريار جهان * بر آن صنوبر عنبر عذار مشكين خال
دو بدره زر بفرستاد دو هزار تمام * برغم حاسد و تيمار بدسگال نكال . )
عنصرى .
فسانهء شولم . گمان ميكنم اشاره بقصهء كليله و دمنه باشد . تمثل :
هامش
( 1 ) شايد مراد از دو بيت رباعى معروف :گر عيب سر زلف بت از كاستن است . . .الخ ، باشد .