توى قالب است
. دعوى بىجا ميكنى . تو با من برنيايى .
تو يكساعت چو افريدون بميدان باش تا زين پس بهر جانب كه رو آرى درفش كاويان بينى .
( بهانه بر قضا چنهى چو مردان عرم خدمت كن * چو كردى عزم بنگر تا چه توفيق و توان بينى )
سنائى .
رجوع به : لا جبر و لا تفويض و رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
توى لولهين رفتن
. مفحم و مجاب شدن . يا ، بيمناك و هراسان گرديدن .
تو يكى من يكى
. نظير از تركى كه در ميان فارسىزبانان نيز متداول است : سن بير كيشى من بير كيشى .
توئى آزاد و هرگز هيچ آزاد چو بنده برنتابد جور و بيداد .
ويس و رامين .
رجوع به : هيچ آزاد . . . ، شود .
تهادوا تحابوا
. حديث . به يكديگر نياز و ارمغان فرستيد تا دوستىها فزونى گيرد . نظير :
ما استرضى الغضبان و لا استعطف السلطان و لا استميل المحبوب و لا توقى المخدور الا بالهديه .
رجوع به : از دست دوست هرچه . . . ، شود .
تهودوا قد تهود الفلك .
( يهود هذا الزمان قد بلغوا مرتبة لا ينالها الفلك * الملك فيهم و المال عندهم و منهم المستشار و الملك
يا معشر الناس قد نصحت لكم . . فانتظروا صيحة العذاب لهم * فعن قليل تراهم هلكوا . )
نظير :
حرمت امروز مر جهودان راست * اهل اسلام و دين حق خوارند .
ناصر خسرو .
تهى آى تا پر معانى روى .
( ز دعوى پرى زان تهى ميروى . . . )
سعدى .
رجوع به : از تواضع بزرگوار . . . ، شود .
تهىپاى رفتن به از كفش تنگ .
( . . . بلاى سفر به كه در خانه جنگ . )
سعدى .
نظير ، رب نعل شر من حفاة .
پاتهى گشتن به است از كفش تنگ * رنج غربت به كه اندر خانه جنگ .
برون كش پاى از اين گهوارهء تنگ * كه كفش تنگ دارد پاى را لنگ .
نظامى .
تهىدست را كار واژون بود دلش سال و مه تنگ و محزون بود .
فردوسى . ى .
رجوع به : غم فرزند و نان . . . و رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
تهيدست را نيست زور و هنر
( شود بىدرم شاه بيدادگر . . . )
فردوسى .
رجوع به : اگر نيستت چيز . . . و رجوع به : غم فرزند و نان . . . ، شود .
تهيدست روسياه
. ( گج ) نظير : الفقر سواد الوجه فى الدارين . رجوع به : غم فرزند و نان . . . و رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .