تفألوا بالخير تجدوه
. تال نيكو زنيد تا نيكيتان پيش آيد . نظير : زبان آيد زيان آيد .
و رجوع به : النفوس كالنصوص ، شود .
تفاوت است ز آب حيات تا غسلين .
( تباين است ز شاخ نبات تا بوره . . . )
بدر جاجرمى .
رجوع به : اين الثرى . . . ، شود .
تف سر بالا بريش برميگردد
. تمثل :
سوى گردون تف نيابد مسلكى * تف برويش بازگردد بيشكى .
مولوى .
تفكر ساعة خير من عبادة سبعين سنة
. حديث . ساعتى انديشه به كه هفتاد سال عبادت .
تفكروا فى آلاء الله و لا تفكروا فى ذاته
. حديث . در دهشها و نعمتهاى خدا انديشه كنيد و در گوهر او تعالى مينديشيد . رجوع به : اذا بلغ الكلام . . . ، شود .
تفكروا فى صفات الله و لا تفكروا فى ذات الله
. رجوع به : اذا بلغ الكلام . . . ، شود .
تف نعناع ترخوانى بريش زال زالكى
. نعناع و ترخوان در اول بهار و زالزالك در مقدمهء زمستان آيد و از اين تعبير نمودن كراهت از خريف و شوق به ربيع خواهند .
تفنگ كار قلى است هيچكس نخورده است كه بگويد خيرش را ببينى .
غذائى ناپخته و ثقيل يا معاشرى خشن و ناتراشيده است .
تقاص به قيامت نمىماند
. رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .
تقدير چو سابق است تدبير چه سود
. گج . رجوع به : اذا جاء القضا . . . ، شود .
تقويم پارينه به كار نيايد
. تمثل :
گرچه تاريخدان اين شهرم * همچو تقويم كهنه بىبهرم .
اوحدى .
برو زن كن اى خواجه هر نوبهار * كه تقويم پارى نيايد به كار .
سعدى .
تكبر عزازيل را خوار كرد .
( . . . بزندان لعنت گرفتار كرد . )
سعدى .
رجوع به : از تواضع بزرگوار . . . ، شود .
تك روزگار از درازى كه هست همى بگذراند سخنها ز دست .
فردوسى
تكلف گر نباشد خوش توان زيست
. نظير : الالفة ترك الكلفة . المعاشرة ترك المعاسرة .
تكلم قرينهء استثناست
. وقتى گوينده بدى و زشتى را در ديگران بنكوهد طبعا خود را از آن زشتى و بدى مبرا شمارد . نظير : خطاب قرينهء استثنا است .
تكهء بزرگش گوشش شدن
. بقطعات كوچك پارهپاره گرديدن .
تكهء چهل و شش شاهى است
. چيزى بىارز داده است و عوض گران و ارزنده چشم دارد . نظير : به ميدهد ده بگيرد .
تكيه بر آب كردن
. تمثل :
ايكه بر چرخ ايمنى زنهار * تكيه بر آب كردهاى هشدار .
تكيه بر جاى بزرگان نتوان زد بگزاف مگر اسباب بزرگى همه آماده كنى .
حافظ .