تا شب آخرش ز روز نخست فلك اندر كمين محنت تست
( چيست گيتى سراى محنت و غم * زحمت او فزون و راحت كم . . . )
اوحدى .
تا شب نروى روز به جائى نرسى
. نظير تروم العز ثم تنام ليلا . . . و رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
تا شغال شده بود بچنين راه آبى گير نكرده بود
. رجوع به : تا روباه شده بود . . . ، شود .
تاش نسائى ندهد بوى مشك .
( . . . فضل از اينست بفرسودنم . )
ناصر خسرو .
نظير : عود بر آتش نهند و مشك بسايند . ناصر خسرو .
تا صدف قانع نشد پر در نشد .
( كاسهء چشم گدايان پر نشد . . . )
مولوى .
رجوع به : قناعت توانگر كند . . . ، شود .
تا صلح توان كرد در جنگ مكوب
.
تا علم نياموزى نيكى نتوان كرد بىسيم نيايد درم و بىزر و دينار .
ناصر خسرو .
تا غم نخورى بغمگسارى نرسى .
تا فلان كار بشود دم شتر به زمين مىآيد
. نظير : تا گوساله گاو شود دل صاحبش آب شود .
تا كار بزر برآيد جان در خطر افكندن نشايد .
سعدى . نظير : پول سفيد براى روز سياه خوب است .
تاك رز از انگور شد گرامى وز بىهنرى ماندبيد رسوا .
ناصر خسرو .
تا كسى بر گهر نيابد راه نتواند كبود مهره شكست .
اوحدى .
رجوع به : كلوچه ميفكن . . . ، شود .
تاك فروختن و چرخشت خريدن
. رجوع به : خر دادن و خيار ستدن ، شود .
تا كلاغ بچهدار شد مردار سير نخورد
. بمزاح ، مادران را كودكان از خوردن مانع آيند .
تا كودكان برآوردم ديگر كودكى نكردم
. سعدى .
نظير :
چون پير شدى ز كودكى دست بدار * بازى و ظرافت بجوانان بگذار .
سعدى .
چون پير شدى حافظ از ميكده بيرون رو * رندى و هوسناكى در عهد شباب اولى .
حافظ .
تا كور شود هر آنكه نتواند ديد
. تمثل :
من خاك كف پاى تو در ديده كشم * تا كور شود هر آنكه نتواند ديد .
گوشم چو حديث درد چشم تو شنيد * دل خون شد و قطره قطره از ديده چكيد