بدهن شير ميرود
. در محاوره نهايت دلير است . نظير : شاهرا از اسب پياده مىكند .
بده و منت منه
. منسوب باسكندر . نقل از تاريخ گزيده . رجوع به : آفة السماح المن ، شود .
بدى با جهل يارانند و جاهل بدكنش باشد نپرهيزد ز بد گرچه مقر آيد بفرقانها .
ناصر خسرو .
بدى ببدخواه رسد
. رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .
بديدار مردم شدن عيب نيست و ليكن نه چندانكه گويند بس .
سعدى .
نظير : زر نى غبا تزدد حبا . حديث .
بدى در جهان بدتر از آز نيست
( كسى را كجا بخت انباز نيست . . . )
فردوسى .
رجوع به : طمع آرد بمردان . . . ، شود .
بدى در قفا عيب من كرد و گفت بتر زان قرينى كه آورد و گفت .
سعدى .
رجوع به : باكم از تركان تيرانداز . . . ، شود .
بديرا بدى سهل باشد جزا اگر مردى احسن الى من اسا .
سعدى .
رجوع به : احسن الى من اسا ، شود .
بديزى گفتهام هركاره
. ديزى و هركاره دو قسم ديگ باشد و از مثل چنين ظاهر است كه هركاره از ديزى كوچكتر و پستتر است . نظير : سنگ برود خانهء خدا انداخته است .
باسب شاه يابو گفته است .
بدى سازد كرا نيكى نسازد .
( دل دانا به هوش خويش نازد . . . )
ويس و رامين .
نظير : اعط اخاك تمرة فان ابى فجمرة .
كه را خرما نسازد خار سازد * كرا منبر نسازد دار سازد .
ويس و رامين .
بديع نبود از مشك و عشق غمازى .
( چو مشك عشق تو غماز من شد اى دل و * جان . . . )
سوزنى .
بدى گرچه كردن توان با كسى چو نيكى كنى بهتر آيد بسى .
اسدى .
رجوع به احسان همه خلق را . . . ، شود .
بدى مكن كه در اين كشت زار روز جزا بداس دهر همان بدروى كه ميكارى .
نقل از تاريخ گزيده . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .
بدينار هرچيز و تيمار سخت توان يافت جز زندگانى و بخت
اسدى .
نظير :
اى بسا قفل در اين كاخ دو در * كه كليدش نتوان يافت ز زر