تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 360

مساهمون:

ص٣٦٠
اگر ببندد حساب بارنامهء جنگ * بساعتى ببرد شصت بار از او حساب .
قطران

با روح چه همسرى كند اعضا .

( اعضاى وى است هركه در عالم . . . )
قاآنى .

بارى بهر جهت كردن

. گفتارى يا كردارى را با سرعت و بىدقت انجام كردن . نظير : سرهم‌بندى كردن . با خرد و مردش كفوا احد .

بارى چو عسل نمىدهى نيش مزن .

( زنبور درشت بيمروت را گو . . . )
سعدى . رجوع به : اگر يار شاطر نيستى . . . ، شود .

بارى چو كشته گردى ره بر هزار گير .

( با يك سوار غزو كنى نيست جاى نام . . . )
سنائى .

بارى چو گنه كنى كبيره

. نقل از العراضه ، نظير : ان تسرق فاسرق الدره و رجوع به : اگر خاك هم بسر ميكنى . . . ، شود .
بازار چندانكه آگنده‌تر تهيدست را دل پراكنده‌تر .
( كه . . . )
سعدى .
بازار چه گاهگاهى بر سر نهد كلاهى مرغان قاف دانند آئين پادشاهى . حافظ . نظير :
نه هركه آينه سازد سكندرى داند * نه هركه سر نتراشد قلندرى داند . نه هركه طرف كله كج نهاد و تند نشست * كلاهدارى و آئين سرورى داند .
حافظ .

بازآمدنت نيست چو رفتى رفتى .

( اى آنكه نتيجهء چهار و هفتى * وز هفت و چهار دائما در تفتى مى خور كه هزار بار بيشت گفتم . . . )
منسوب به خيام .

باز اين چه گليم و اين چه رنگست .

( بوئى نبرم همى ز شادى . . . )
انورى .

بازدارد تو را ز شعر شعير .

( كه نبايد چنان كه گفتستند . . . )
ناصر خسرو . در شعر اشاره به اين مثل عرب شده است : شغلتنى الشعير عن الشعر و البر عن البر . نظير : در خانه آرد نماند . هركه خورد مال مفت ميتواند شعر گفت .
باز را در قفس چه كار بود جاى او دست شهريار بود . سنائى . رجوع به : پيل در پيشه است . . . ، شود .
با زشت‌روى ديبه و خز گرچه خوب است خوب ننمايد .
( زانكه . . . )
ناصر خسرو . نظير :
زشت باشد دبيقى و ديبا * كه بود بر عروس نازيبا .
سعدى . رجوع به : ابلهى صدد بيقى و ديبا . . . ، شود .

باز دانيد فربهى ز آماس .

( متبنى نكو همى گويد . . . )
مسعود سعد . رجوع به : آماس را از فربهى بشناس ، شود .